Në përfundim të muajit


Pendesa

El Egar ibnu Jesar El Muzeni (r.a) transmeton, se profeti (a.s) ka thënë: “O ju njerëz! Pendohuni tek Allahu, sepse unë kërkoj falje tek Allahu njëqind herë në ditë.”[1]

Shpjegimi i hadithit:

Pendesa dhe kërkimi falje Allahut është detyrë e çdo njeriu. Këtë gjë e dëshmon ky hadith profetik si dhe ajetet e Kuranit, ku Allahu i Lartësuar thotë: “O besimtarë! Pendohuni që të gjithë tek Allahu që të jeni prej të shpëtuarve.”[2] Ndërsa në një ajet tjetër, Allahu i Lartësuar thotë: “Kërkoni falje dhe pendohuni tek Zoti juaj.”[3]

Në të vërtetë, çdo njeri duhet të kërkojë falje e të pendohet, sepse nuk ka njeri që të mos bëjë mëkate apo të mos neglizhojë në adhurimin e Allahut. Ashtu siç njeriu pendohet për mëkatet që ka bërë, po ashtu ai duhet të pendohet për moskryerjen e urdhëresave të Allahut.

Myslimani duhet ta mbyllë muajin e Ramazanit duke kërkuar falje dhe duke u penduar tek Allahu. Ai duhet të bëjë ato vepra me të cilat Allahu është i kënaqur dhe të braktisë ato vepra me të cilat Ai nuk është i kënaqur. Nëse në fillim të muajit ka qenë neglizhent, atëherë në përfundim të tij le të bëjë sa më shumë vepra të mira. Le të përulet e të përgjërohet në portën e Krijuesit të tij që Ai t’ia falë mëkatet.

Kërkimi i faljes dhe pendesës nga mëkatet duhet të jetë i menjëhershëm dhe absolutisht nuk është e lejueshme që njeriu të vonohet, sado i madh apo i vogël që të jetë mëkati. Arsyeja është shumë e thjeshtë; njeriu nuk e di se kur mund t’i vijë vdekja dhe se mëkatet pasojnë njëra-tjetrën. Kështu që zemra e njeriut ashpërsohet duke mëkatuar vazhdimisht, ai largohet sa më shumë nga Allahu dhe besimi i dobësohet, sepse besimi shtohet me adhurim dhe pakësohet me kryerjen e mëkateve.

Që pendesa të jetë e sinqertë duhet të plotësojë pesë kushte:

Kushti i Parë: Sinqeriteti. Kërkimi i faljes dhe pendesës duhet të bëhet vetëm për hir të Allahut e jo për ndonjë të mirë materiale të kësaj bote apo për sy e faqe të njerëzve. Njeriu duhet të pendohet tek Allahu, sepse ai e konsideron pendesën adhurim, pendohet sepse e madhëron dhe e lartëson Allahun, shpreson tek shpërblimi i Tij dhe ka frikë nga ndëshkimi i Tij.

Kushti i Dytë: Të shkëputet dhe ta lërë mëkatin. Nëse njeriu ka kryer një vepër të ndaluar, atëherë ai duhet ta lërë atë menjëherë[4], dhe nëse nuk ka kryer ndonjë obligim atëherë duhet që të shpejtojë që ta kryejë atë, si për shembull nëse nuk e ka dhënë zekatin apo nuk e ka kryer haxhin, ndërkohë që ka mundësi t`i kryejë këto obligime. Nëse mëkati që ka kryer rëndon ndaj ndonjë njeriu, pra i ka hyrë në hak ndokujt, si për shembull i ka marrë lekë dikujt, atëherë duhet t’ia kthejë në vend nëse ai është gjallë dhe nëse ai nuk është gjallë ia kthen trashëgimtarëve të tij. Nëse nuk e di se të kujt janë lekët që i ka përvetësuar për vete, atëherë nuk i mban ato para për vete, por i shpërndan për lëmoshë. Nëse i ka hyrë në hak dikujt nëpërmjet përgojimit, atëherë duhet t’i kërkojë atij hallallëkun. Nëse nuk e bën një gjë të tillë, ngaqë nuk dëshiron që ta dijë personi të cilin e ka përgojuar, atëherë le të kërkojë falje për të ose ta lavdërojë përpara atyre njerëzve ku e ka përgojuar, sepse veprat e mira i fshijnë veprat e këqija.

Kushti i Tretë: Të pendohet me gjithë zemër që e ka kryer mëkatin dhe të shpresojë se do të ishte më mirë për të që mos ta kishte kryer atë, sepse mëkati që ka kryer ia ul vlerën përpara Allahut.

Kushti i Katërt: Të vendosë me gjithë zemër që mos të mos kthehet kurrë tek mëkati që ka kryer. Në të vërtetë, kjo është fryti i vërtetë i pendesës së tij dhe është dëshmi e qartë e sinqeritetit të tij.

Kushti i Pestë: Pendesa të jetë brenda afatit kohor të pranimit të saj. Nëse nuk është brenda këtij afati atëherë ajo nuk pranohet. Ebu Hurjejra (r.a) transmeton, se profeti (a.s) ka thënë: “Allahu e pranon pendesën atij njeriu që pendohet përpara se të lindë dielli nga perëndimi.”[5] Ndërsa në një hadith tjetër të transmetuar nga Abdullah ibnu Umer, profeti (a.s) thotë: “Me të vërtetë Allahu e pranon pendesën e njeriut përderisa atij nuk i ka mbërritur shpirti në fyt.”[6]

Nxito që të pendohesh sa më shpejt përpara se të të humbasë rasti. Bëj kujdes shumë që të thuash se kam kohë e do të pendohem më vonë, sepse askush nuk e di se kur do të vdesë.

O Zot! Ty nuk të shkakton dëm asnjë mëkat dhe as nuk të sjell dobi asnjë adhurim, na e bëj risk që të kërkojmë falje dhe të kthehemi tek Ty. Zoti ynë na zgjo nga gjumi i shkujdesjes dhe indiferentizmit, na bëj neve që të shfrytëzojmë kohën përpara se të mbarojë afati i caktuar. O Zot! Na bëj prej atyre që mbështeten tek Ty dhe Ti ju mjafton atyre, na bëj prej atyre që e kërkojnë udhëzimin Tënd dhe Ti i ke udhëzuar ata, na bëj prej atyre që kërkojnë ndihmë prej Teje dhe Ti i ke ndihmuar, dhe na bëj prej atyre që të janë përgjëruar me lutje dhe Ti i ke mëshiruar. Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin për profetin Muhamed. Amin.

 


[1] Transmeton imam Muslimi.

[2] Sure En Nur: 31

[3] Sure Hud: 3

[4]  Si për shembull: një njeri është duke pirë raki dhe me gotën e rakisë në dorë thotë: Zoti më faltë. Jo! Kjo nuk quhet pendesë sepse pendesa e vërtetë është që ai duhet ta lërë gotën e rakisë mënjanë të shmanget nga pirja e rakisë dhe pastaj të thotë: Zoti më faltë. (shënim i përkthyesit)

[5] Transmeton imam Muslimi.

[6] Transmeton imam Et Tirmidhi. Në zinxhirin e transmetimit është Ajash ibnu Abdurrahman që është i sinqertë por që gabon. Megjithatë zinxhiri i transmetimit konsiderohet Hasen.

Perktheu: Elton Harxhi

Submitting your vote...
Not rated yet. Be the first who rates this item!
Click the rating bar to rate this item.


Shenim:
Komentet duhet te jene vetem ne gjuhen
shqipe dhe duhet te jene brenda normave morale.

blog comments powered by Disqus

Oraret e faljes

21/06/2018
ImsakuL.DiellitDrekaIkindiaAkshamiJacia
02:53 05:0212:4916:4820:2322:18

Mirësevjen Ramazan

Unë e dua Zotin tim,

dhe agjëroj për të fituar kënaqësinë e Tij.

Duke patur gjithnjë këtë synim në mendje,

agjërimi bëhet shkas

që unë të ripërtërij

marrëdhënien time me Të,

e kështu ndihem më mirë.

Jeta shkon gjithnjë vale-vale,

herë ulje e here ngritje,

dhe lidhjet tona lëkunden,

prandaj le ta shohim këtë Ramazan

si një mundësi shkëputjeje për tu rilidhur,

një mundësi përtëritjeje shpirtërore,

një muaj ku dime ku të fokusohemi më së miri.

 

Grafika pa koment

Kliko për tu zmadhuar

Kontakt

Emaili juaj:
Mesazhi:

Abonimi

Enter your email address:

Facebook