“Vërtet, Zoti im është Ruajtës i çdo sendi”

Të dashur fëmijë!

Allahu është Ruajtësi dhe Mbrojtësi (El Hafidhu)

Allahu është i Plotfuqishmi (El Kadiru)

Allahu është i Gjithëdijshmi (El Alimu)

Allahu është Gjithëvëshguesi(El Muhejminu)

Allahu është  Mbikqyrësi (Er Rakibu)

Allahu është i Gjithëmëshirshmi. (Er Rahmanu)

Allahu është i Dashuri (Uedudu)

Allahu është Përkujdesësi (El Uekilu)

Dialog:

Saldi: Gjyshi! Sot në klasë, në orën e besimit, mësuesja na tha se Allahu i ruan dhe i mbron krijesat.

Gjyshi: Po kjo është e vërtetë.

Saldi: A mund të më tregosh ndonjë shembull se si Allahu i ruan krijesat.

Gjyshi: Po ja Allahu ka krijuar qiejtë dhe tokën. Ai i mban qiejtë që mos të bien mbi tokë, sepse përndryshe ajo do të shkatërrohej.

Saldi: Mund të më tregosh një shembull tjetër!

Gjyshi: Allahu i mban yjet që mos të përplasen me njëra-tjetrën. E shembuj të tillë ka sa të duash.

Saldi: Po si mund të ndodhin këto gjëra?

Gjyshi: Allahu i Madhëruar ka vendosur në univers ligje të cilat mbajnë dhe ruajnë rregullin në univers. Dhe jo vetëm kaq por vazhdimsia e krijesave sipas ligjeve të vendosura nga Allahu është dëshmi që Ai i ruan ato.

Saldi: Nuk e kuptova mirë këtë gjyshi.

Gjyshi: Po ja Dielli për çdo ditë lind nga Lindja dhe perëndon nga Perëndimi. Kjo dukuri ka ndodhur, ndodh tani dhe do të vazhdojë deri pak para Ditës së Kiametit. Nëse Dielli nuk do të lindte dhe të perëndonte, atëherë në tokë nuk do të kishte jetë.

Saldi: Gjyshi! Kam dëgjuar se Allahu i ruan dhe i mbron krijesat duke vendosur ekuilibrin midis tyre. A mund të ma tregosh këtë me ndonjë shembull?

Gjyshi: Po ja Allahu ka krijuar mashkullin dhe femrën. Që gjallesat të shumohen dhe të kenë vazhdimsi duhet me patetjër që të jetë e pranishme prania e mashkullit dhe femrës. Raporti midis gjinisë mashkullore dhe gjinisë femërore është në ekuilibër të plotë.

Saldi: Gjyshi të lutem më trego dhe një shembull tjetër!

Gjyshi: Kur gjatë stinës së verës ti loz, trupi jot nxehet shumë dhe për ta shuar etjen ti pi ujë që do të thotë se nëpërmjet ujit ti e ul nxehtësinë e trupit. Ky është ekuilibri të cilin Allahu i Madhëruar  e ka vendosur për ta ruajtur trupin tonë.

Saldi; Faleminderit shumë gjyshi. Allahu ta shpërbleftë me të mira.

Le të mendojmë së bashku!

Atmosfera është shtresa e gazrave që e mbështjell planetin Tokë. Atmosfera e mbron jetën në Tokë nga meteorët që bien nga qielli.Nëse nuk do të ishte atmosfera meteorët do të binin në Tokë dhe ajo do të shkatërrohej. Mirëpo Allahu i Madhëruar e ka krijuar atmosferën që të jetë si mburojë për ne nga rreziku i meteorëve.

Kur çahemi apo gërvishtemi nga trupi jonë del gjak dhe pas kësaj në lëkurën tonë krijohet një shtresë ose thënë ndryshe një kore e cila e mbron plagën nga infeksioni. Nuk ka dyshim se Ai që e ka krijuar koren e lëkurës është Allahu, Ruajtësi dhe Mbrojtësi ynë.

Sipër syrit tonë ndodhen vetullat. Ato na e shtojnë bukurinë dhe hijeshinë. Por ato kryejnë edhe një funksion tjetër, E keni vënë re gjatë verës kur luajmë dhe nga balli na del djersa, a keni vënë re se djersa nuk na bie në sy?! Përse? Sepse Allahu që është Ruajtësi dhe Mbrojtësi ynë ka krijuar vetullën që e pengon djersën të depërtojë në syrin tonë.

Syri i njeriut ka kapakë të cilët herë pas herë mbyllen vetvetiu dhe veçanërisht kur drejt syrit vjen ndonjë objekt që mund ta dëmtojë atë. Mbyllja e kapakëve të syrit vetvetiu herë pas herë dhe në rast rreziku e mbron syrin nga dëmtimi. Ky është krijimi i Allahut që na ruan dhe na mbron nga rreziqet.

Të gjithë ne e kemi parë me sytë tonë që zogu i pulës del nga veza. Nëse dikush prej nesh e merr vezën shumë kollaj e thyen atë. Megjithatë lëvozhga e vezës që në syrin tonë duket si një gjë e thjeshtë, ajo është inkubatori më i mirë për rritjen e zogut brenda vezës larg rreziqeve. Kush është Ai që e ka krijuar lëvozhgën e vezës? Ai është Allahu Ruajtësi dhe Mbrojtësi.

Trupin tonë e sulmojnë vazhdimisht një numër shumë i madh bakteriesh dhe virusesh të cilat e dëmtojnë trupin. Megjithatë bakteriet dhe viruset nuk mund ta dëmtojnë trupin tone, sepse Allahu i Madhëruar ka krijuar brenda trupit tonë një sistem që na mbron dhe na ruan prej tyre. Ky sistem quhet sistemi imunitar.

Dialog:

Esmira: Luljeta, ku është Selma se ka ditë që nuk e kam parë?

Luljeta: A vërtet nuk e di se çfarë i ka ndodhur Selmës?

Esmira: Jo nuk e di.

Luljeta: E ka ruajtur Allahu?

Esmira: Përse?

Luljeta: Autobuzi me të cilin po udhëtonte ka rënë në greminë dhe ajo bashkë me pasagjerët e tjerë kanë shpëtuar që të gjithë megjithëse kanë pësuar dëmtime serioze.

Esmira: Vërtet që i paska ruajtur Allahu sepse kush bie në greminë zor se shpëton. Ku është Selma tani?

Luljeta: Ajo është në spital. Unë do të shkoj ta vizitoj. A do vish edhe ti në spital?

Esmira: Po, edhe unë do të vij.

Allahu i Madhëruar e ruan dhe e mbron Profetin Muhamed (a.s) nga kurthi i çifutëve:

Në Medine, jetonin tre fise hebrenjsh: Benu Nadir, Benu Kajnuka dhe Benu Kurejdha. Profeti (a.s) kishte bërë marrveshje dhe paqe me këto tre fise. Mirëpo asnjë prej këtyre fiseve nuk iu përmbajt marrveshjes.

Njëherë Profeti (a.s) shkoi tek fisi Benu Nadir për të zgjidhur një problem që kishte ndodhur midis muslimanëve dhe çifutëve. Ata (çifutët) i thanë Profetit (a.s) se ishin të gatshëm që ta zgjidhnin problemin dhe i thanë atij që të priste disa momente. Teksa Profeti (a.s) po priste i mbështetur mbi një mur, çifutët gjetën rastin më të volitshëm për ta vrarë atë. Kështu që ata vendosën që të merrnin një gur të madh dhe t’ia hidhnin Profetit (a.s) mbi kokë dhe kështu ta vrisnin atë. Mirëpo, Allahu e ruajti dhe mbrojti Pofetin (a.s) nga ky kurth e dredhi. Menjëherë tek Profeti (a.s) erdhi engjëlli Xhebrail dhe e njoftoi atë për qëllimin e keq të çifutëve. Dhe Profeti (a.s) menjëherë u largua nga muri dhe shpëtoi nga dredhia dhe kurthi i çifutëve të Benu Nadirit.

Ngjarje e vërtetë:

Shumë kohë më parrë në një lagje ra një zjarr shumë i madh. E shtëpitë e asaj lagjeje filluan të digjeshin dhe të shkatërroheshin një e nga një. Në momentet kur sapo zjarri kishte rënë, disa njerëz shkuan tek sahabiju i nderuar, Ebu Derda dhe i thanë: O Ebu Derda! Nxito se po të digjet shtëpia. Mirëpo Ebu Derda as që u trazua fare. Njerëzit i thanë për së dyti dhe për së treti, por ai as që u trazua fare. Pas disa çastesh, aty erdhi një njeri dhe tha: E Ebu Derda! Kur zjarri mbërriti tek shtëpia jote, u shuajt.

E kam pasë ditur këtë gjë – tha Ebu Derda.

Si është e mundur – pyetën njerëzit të habitur?

Sepse unë vazhdimisht i drejtohem Allahut të Madhëruar me këtë lutje:

“Allahumme ente rabbi, la ilahe il la ente, alejke teuekeltu ue ente rabbul arshil adhim. La kuuete il la bil lahil alijjil adhim. Ma shae llahu kane ue ma lem jeshe’ lem jekun. A’alemu enne llahe ala kul li shej’in kadir, ue enne llahe kad ehata bi kul li shej’in ilma, ue ahsa kul le shej’in adeda. Allahumme inni eudhu bike min sher ri nefsi ue min sher ri kul li dabbetin ente akhidhun bi nasijetiha. Inne rabbi ala siratin mustekim.” Që do të thotë: “O Allah, Ti je Zoti im, nuk ka zot tjetër përveç Teje, në Ty mbështetem, Ti je Zoti Arshit të lartësuar. Nuk ka forcë as lëvizje përveç asaj të Allahut të Fortit e të Lartësuarit. Atë çfarë Ai do, ajo ndodh, e atë çfarë Ai nuk do nuk ndodh. Unë vërtetë e di që Allahu mund të bëj gjithçka, që Ai e ka përfshirë në diturinë e Tij dhe gjithçkaje që ia ka caktuar numrin. O Allah, tek Ti kërkoj strehim nga e keqja e shpirtit tim dhe e keqja e secilës gjallesë që është nën sundimin Tënd. Vërtet Zoti im vepron drejtë.

Kush e bën këtë lutje vazhdimisht, ditën ose natën, atë nuk ka për ta dëmtuar asgjë – tha Ebu Derda, Allahu qoftë i kënaqur me të.

Lutje profetike:

1 – Kur Profeti (a.s) nisej për në udhëtim i drejtohej Allahut me këtë lutje:

“Allahumme Entes Sahibu fis sefer uel Khalifetu fil ehli uel mal”

“O Allah Ti je Bashkëshoqëruesi ynë (që na mbron) në udhëtim dhe Kujdesar (Mbrojtës) i familjes dhe pasurisë.

2 – Kur Profeti (a.s) shtrihej për të fjetur thoshte:

“Bismike rab bi ueda’tu xhenbi ue bike erfeuh, in emsekte nefsi ferhamha, ue in erselteha fahfadhha kema tahfedhu bihi ibadekes salihin”

“Me emrin Tënd, o Zoti im e mbështes anën time në këtë shtrat dhe me emrin Tënd e ngre atë. Në qoftë se Ti ma merr mua shpirtin atëherë mëshiroje atë dhe, në qoftë se ma kthen atë përsëri, atëherë ruaje atë me çfarë Ti i ruan robërit e Tu të drejtë.”

3 – Profeti (a.s) na ka porositur që në mbrëmje dhe në darkë të themi këtë lutje:

“Bismilahil ledhi la jedur ru measmihi shej’jun fil erdi ue la fis semai ue huues semiul alim”

“Me emrin e Allahut me anë të Cilit nuk mund të dëmtojë asgjë në tokë dhe as në qiell. Ai është Dëgjuesi i Gjithëdijshmi.

4 – Kur Profeti (a.s) ishte ulur në mexhlis i lutej Allahut me këtë lutje:

“Ue meti’na bi esmaina ue ebsarina ue kuuatina ebeden ma ahjejtena uexhalil uarithe minna”

“Zoti ynë, na e ruaj dëgjimin, shikimin dhe forcën tonë sa jemi gjallë dhe, bëji ato trashigmtarë tonat.”

Musai (a.s) në sënduk:

Në kohën e sundimit të Faraonit në Egjipt, Faraoni kishte parë në ëndër se në mesin e Benu Israilëve do të lindte një foshnje që kur të rritej do t’i zinte fronin. Për këtë arsye ai i urdhëroi ushtarët që të shkonin në shtëpitë e Benu Israilëve dhe të vrsinin çdo mashkull të sapolindur.

Kur lindi Musai (a,s), nëna e tij u frikësua shumë për foshnjen. Mirëpo Allahu i Madhëruar e frymëzoi atë që ta vendoste Musain (a.s) në një sënduk dhe pastaj ta hidhte në lumin Nil. E kush nënë mund ta bëjë këtë, mirëpo Allahu i Madhëruar ia forcoi asaj zemrën.

Kur nëna e hodhi sëndukun në lum, rrjedha e lumit e çoi sëndukun tek pallati i Faraonit. Kur nëna e Musait (a.s) e mori vesh këtë gjë, sa nuk po i pëlciste zemra.

Kur gruaja e Faraonit, Asia e pa sëndukun, i urdhëroi ushtarët që t’ia sillnin. Kur ç’të shikonte: brenda në sënduk ishte një fëmi. Ajo u gëzua shumë dhe iu lut Faraonit që ta merrte dhe ta rriste foshnjën. Faraoni pranoi, por jo me dëshirë.

A e shikoni se si Allahu i Madhëruar e ruajti dhe e mbrojti foshnjen e vogël?!

Allahu ruajti pasurinë e dy jetimëve:

Profeti Musa (a.s) dhe Hidri shkuan në një fshat. Kur hynë atje, banorët e fshatit nuk pranuan që t’i prisnin si mysafirë. Kështu që ata dolën nga ai fshat. Duke dalë, panë një mur të rrënuar. Në atë çast, Hidri e rindërtoi murin.

Sikur të kishe marrë shpërblim për këtë – tha Musai (a.s) me qesëndi?!

Unë nuk veprova nga mendja ime, por Allahu më ka njoftuar se nën këto rrënoja gjendet një thesar që është e dy jetimave. Nëse unë do ta lija murin të rrënuar, atëherë banorët e atij fshati do ta gjenin thesarin dhe do ta merrnin për vete. Mirëpo, Allahu dëshiroi që ta ruante pasurinë e këtyre dy jetimave. Prandaj unë e rindërtova murin që kur ata të dy të rriteshin ta gjenin thesarin dhe të përfitonin prej tij.

Ushqimi i paprishur:

Shumë kohë më parë ka jetuar një njeri që po udhëtonte me gomarin e tij. Me vete kishte edhe ushqime. Duke ecur, ai mbërrin pranë një fshati të shkatërruar, gëmadhë e që nuk kishte këmbë njeriu në të. Ai u ul diku dhe po mendonte: Si do e ringjallë Allahu këtë, pasi gjithçka është shkatërruar dhe njerëzit kanë vdekur?! Duke menduar kështu i erdhi engjëlli i vdekjes dhe ia mori shpirtin, për t’ia kthyer pas njëqind vitesh.

Allahu e pyeti; Sa ke qëndruar?

Ai tha: Një ditë ose gjysmë dite.

Allahu i tha: Jo, ti ke qëndruar më tepër. Ke qëndruar 100 vite.

Gjatë këtyre viteve gomari i tij kishte ngordhur dhe i kishin ngelur vetëm kockat. Allahu i tregoi atij se si ndodh ringjallja duke bërë që gomari të ringjallet para syve të tij.

Mirëpo gjatë këtyre 100 viteve kishte ndodhur një mrekulli tjetër. Ushqimi që ky njeri kishte marrë me vete nuk ishte prishur, që logjikisht duhet të ishte prishur, qelbur ose as që mos të ishte fare aty. Mirëpo Allahu i Madhëruar e kishte ruajtur atë të freskët e të paprekur.

Kur njeriu e pa këtë tha: “Tashmë e di se Allahu është i Plotfuqishëm për gjithçka.”

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se Allahu është Ai që i ruan krijesat që mos të shkatërrohen. Allahu është Ai që ruan qiejtë dhe tokën që mos të shkatërrohen. Allahu është Ai e ruan qiellin nga shejtani i mallkuar. Allahu na ruan dhe na mbron nga rreziqet. Allahu është Ai që e ka ruajtur Kuranin nga devijimi dhe shtrembërimi. Allahu nuk harron por gjithçka e regjistron. Allahu i ruan dhe i regjistron veprat e njerëzve. Allahu e ruan besimin dhe veprat e besimtarëve. Allahu është Ai që i mbron robërit e Tij besimtar në Dynja dhe Ahiret. Allahu është Ai që do t’i strehojë besimtarët nën hijen e Arshit në Ditën e Kijametit për t’i mbrojtur dhe ruajtur nga nxehtësia e diellit.

Zoti na ruajttë nga një e keqe më e madhe

Tregohet njëherë se një baba dhe djali i tij u nisën për udhëtim për të shkuar në një qytet. Me vete ata kishin edhe gomarin. Para se të niseshin, babai tha: O Zot na ruaj nga një e keqe më e madhe

Ata u nisën rrugës, kur papritur gomari rrëzohet përdhe dhe nuk ngrihet më. Babai dhe djali u përpoqën për ta ngritur por qe e kotë. Babai tha: O Zot na ruaj  nga një e keqe më e madhe. Djali tha; A ka të keqe më të madhe se kjo që na ndodhi. Babai heshti dhe të dy vazhduan rrugën në këmbë duke mbajtur mbi supe plaçkat e udhëtimit.

Ec e ec, kur djali papritur rrëzohet dhe ndrydh këmbën dhe e kishte të pamundur që të ecte. Babai përsëri tha: O Zot na ruaj nga një e keqe më e madhe. A ka të keqe më të madhe se kjo – tha djali i nevrikosur. Mirëpo babai përsëri heshti dhe ashtu siç ishin në atë gjendje vazhduan rrugën derisa pas një kohe të gjatë mbërritën në destinacion. Por çfarë të shikojnë.

Në qytet kishte rënë një tërmet që kishte shkatërruar gjithçka dhe çdo gjë ishte kthyer në gërmadhë. Nga kjo tragjedi që kishte ndodhur, djali nxori një mësim të mirë dhe qysh prej asaj kohe sa herë që i ndodh ndonjë gjë e keqe ai i lutet Allahut me fjalët: O Zot na ruaj nga një e keqe më e madhe.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

O Allah! Ti që ruan dhe mbron Tokën nga çdo rrezik më ruaj dhe më mbro nga çdo gjë mund të më dëmtojë apo të më lëndojë.

O Allah! Ruaji dhe mbroji prindërit, vëllezërit, motrat, farefisin dhe të gjithë miqtë e mi nga çdo e keqe.

O Allah! Ruaje dhe mbroje shëndetin, mendjen dhe pasurinë time!

O Allah! Më ruaj dhe më mbro nga kurthet dhe vesveset e shejtanit të mallkuar!

O Allah! Më ruaj dhe  më mbro nga të këqijat e vetveteves tona.

O Allah! Më ruaj dhe më mbro nga e keqja që mund të më shkaktojnë njerëzit apo çdo gjallesë tjetër!

O Allah! Më ruaj nga sprovat e ndryshme të dynjasë. Më ruaj nga dënimi dhe ndëshkimi në botën tjetër!

Amin!

Autor: Elton Harxhi

By: ardhmëriaonline.com

Allahu i Madhëruar thotë në Kuran:

“Mëshira ime përfshin gjithçka. Atë (mëshirën) do ta caktoj për ata që janë të devotshëm,e japin zeqatin dhe për ata që i besojnë argumentet tona.”

Të dashur fëmijë!

Allahu është i Gjithëmëshirshmi (Er Rahman).

Allahu është Mëshirëploti (Er Rahim).

Allahu është i Dhemshuri (Er Reuf).

Allahu është Mirëbërësi (El Ber).

Allahu është Bujari (El Kerim)

Allahu është Dhuruesi (El Uehab).

Profeti (a.s) dhe mëshira e Allahut

Një ditë, Profeti (a.s) dhe shokët e tij panë  një nënë, e cila mbante në krahë foshnjën e saj. Për shkak të diellit përvëlues ajo përkulej pak, me qëllim që t`i bënte hije foshnjës së saj. Ajo nuk donte t’ia dinte për vete. Profeti (a.s) iu drejtua shokëve të tij dhe i pyeti: ”A mendoni se kjo nënë mund ta hedhë foshnjën e saj në zjarr?!” Ata u përgjigjën:”Jo o i Dërguar i Allahut!” Profeti (a.s) u tha: ”Zoti është më i mëshirshëm me ju, sesa kjo nënë për foshnjën e saj”

Profeti (a.s) ka thënë: “Allahu e ka ndarë mëshirën në 100 – të pjesë. Njërën perj këtyre mëshirave e ka zbritur mes xhindeve, njerëzve dhe kafshëve. Me këtë mëshirë,ata mëshirohen mes vete, madje edhe egërsira mëshiron të vegjëlit e saj. E Allahu ka mbajtur për Vete 99  mëshira të tjera për t’i mëshiruar robërit e Tij në Ditën e Kiametit .”

Profeti (a.s) ka thënë: “Ata që janë të mëshirshëm (tolerantë) do t’i mëshirojë i Gjithëmëshirshmi. Mëshironi ata që janë në Tokë, t’ju mëshirojë Ai që është në qiell.

Profeti (a.s) ka thënë: “Era është prej mëshirës së Allahut të Madhëruar. Ajo vjen me mëshirë dhe me dënim. Prandaj kur ta shikoni atë. mos e shani, por kërkojini Allahut të mirën e saj dhe kërkojini mbrojtje Atij prej të keqes së saj”

Një beduin duke qenë në namaz tha: – O Allah, më fal mua dhe Muhamedin, e mos fal me ne askënd tjetër! Kur i Dërguari i Allahut (a.s) përfundoi namazin, i tha beduinit: “Ke ngushtuar diçka shumë të gjerë (mëshirën e Allahut)”

Le të mendojmë së bashku:

Sikur nga qielli të mos zbriste as edhe një pikë uji, atëherë në Tokë nuk do të kishte jetë sepse asnjë gjallesë nuk mund të jetojë pa ujë. Prandaj zbritja e shiut është mëshirë e Allahut të Madhëruar për ne, të gjithë gjallesat dhe të gjithë bimët.

Sikur të ishte gjithmonë vetëm ditë, jeta do të ishte e pamundur sepse ne kemi nevojë për natën që të qetësohemi. E nëse sikur të ishte gjithmonë vetëm natë, përsëri jeta do të ishte e pamundur sepse ne kemi nevojë për të ditën që na ndriçon. Prandaj ndryshimi i ditës dhe i natës është mëshirë nga Allahu i Madhëruar.

Të gjithë gjallesat kanë nevojë për ujë dhe ushqim. Sigurimi i ujit dhe ushqimit për gjallesat, padyshim është mëshirë nga Allahu i Madhëruar për to.

A e keni parë se edhe një fëmijë i vogël mund t’i orientojë dhentë, lopët apo devetë në kullosë. Është Allahu i Madhëruar, Ai i Cili me mëshirën e Tij i ka bërë bagëtitë që t’i nënshtrohen njeriut me qëllim që ai të përfitojë prej tyre.

A keni parë ndonjëherë që luani, që megjithëse është egërsirë, të hajë të vegjlit e tij. Kjo nuk ka ndodhur dhe nuk ka për të ndodhur asnjëherëa, sepse Allahu i Madhëruar në instikin e luanit dhe të çdo kafshe ka vendosur mëshirën.

A e dini se pinguini mashkull pasi që femra pjell vezën, e mban vezën për dy apo më tepër muaj mes këmbëve të tij që ajo mos të rrëshqasë e të thyhet. Nuk ka dyshim se kjo ndodh me mëshirën e Allahut të Madhëruar.

Fëmijë të dashur!

Njëherë Profeti Muhamed (a.s) u tha shokëve të tij: “Nuk do të hyjë askush prej jush në Xhenet me punën e tij. Shokët e pyetën: As ti o i Dërguar i Allahut? As unë. Vetëm se Allahu më përfshin Allahu me mëshirën e Tij – tha Profeti (a.s)

Megjithatë kjo nuk do të thotë se njeriu nuk duhet të punojë, përkundrazi ai duhet të punojë me qëllim që të fitojë Rahmetin dhe Mëshirën e Allahut. Por si e fiton njeriu Mëshirën e Allahut?

Duke qenë besimtar i mirë.

Duke qenë myslimanë i mirë.

Duke qenë i përkushtuar në adhurim.

Duke bërë sa më shumë punë të mira

Duke falur sa më shumë namaz.

Duke bërë Istigfar

Duke iu lutur Allahut të Madhëruar.

Duke qenë i mëshirshëm me njerëzit dhe të gjithë gjallesat.

Në orën e besimit:

Mësuesja: Nxënës të dashur. Sot do të flasim për emrat e Allahut Er Rahman, Er Rahim dhe Er Reuf.

Ledio: Mësuese, çfarë do të thotë emri i Allahut “Er Rahman”?

Mësuesja: “Er Rahman” do të thotë se Allahu i Madhëruar është i mëshirshëm me të gjithë krijesat e gjallesat.

Jasmina: Po emri i Allahut “Er Rahim”?

Mësuesja: “Er Rahim” do të thotë se Allahu i Madhëruar është Mëshirues në Ditën e Kiametit, mëshirë e cila përfshin vetëm besimtarët.

Selma: Po emri i Allahut “Er Reuf”?

Mësuesja: “Er Reuf” do të thotë se Allahu i Madhëruar është i mëshirshëm. Por ky emër përfshin vetëm besimtarët.

Ajni: Mësuese! Kam lexuar se çdo sure e Kuranit fillon me “Bismilahir Rahmanir Rahim” përveç një sureje. Cila është ajo sure?

Mësuesja: Ajo është surja “Et Teube”

Lola: Mësuese, unë kam lexuar se “Bismilah Er Rahmanir Rahim” përmendet në një sure 2 herë, por nuk më kujtohet emri i kësaj sure?

Mësuesja: Në Suren En Neml, kjo shprehje përmendet dy herë, njëherë në fillim dhe herën e dytë në ajetin numër 30.

Suadi: Mësuese, a ka ndonjë sure në Kuran që emërtohet në Kuran me një nga këto tre emra?

Mësuesja: Po ajo është sure “Er Rahman”.

Franci: Mësuese, cila është ajo sure që më së shumti është përmendur ky atribut i Allahut.

Mësuesja: Surja Merjem. Mirë nxënës, për sot mbaruam.

Jusra: Mësuese a kemi detyra?

Mësuesja: Patjetër. Të gjeni ato ajete kuranore ku është përmendur emri i Allahut “Er Rahman” në suren Merjem dhe pastaj t’i shkruani në fletore.

Zoti im është Falës e Mëshirues:

Në kohën kur ka jetuar Profeti Nuh (a.s) ndodhi një tufan shumë i madh. Allahu i Madhëruar e pat njoftuar më parë Nuhun (a.s) për tufanin, prandaj e pat urdhëruar atë që të ndërtonte një anije. Në kohën që tufani filloi, Nuhu (a.s) u tha besimtarëve: Hipni në anije! Anija do të lundrojë dhe do të ndalet me emrin e Allahut. Vërtet, Zoti im është Falës dhe Mëshirues. Të gjithë ata mosbesimtarë që refuzuan të hipnin në anije u mbytën, kurse besimtarët që hipën në anije shpëtuan në sajë të Mëshirës dhe Bujarisë së Allahut të Madhëruar.

O Zot na e trego mëshirën tënde

Shumë kohë më parë tregohet se një grup njerëzish po udhëtonin me anije. Ndodhi që gjatë udhëtimit të tyre, filloi një shtëngatë e madhe, dallgët e detit u ngritën dhe anija sa nuk po mbytej. Padyshim njerëzit u frikësuan. Ata shkuan tek Ibrahim Ed’hemi i cili po flinte gjumë, e zgjuan dhe i thanë: O Ibrahim, lute Allahun që të qetësohet deti, sepse lutja jote është e pranuar tek Allahu.

Ibrahim Ed’hemi iu drejtua Allahut të Madhëruar me këto fjalë:  O Zot, Ti po na e tregon fuqinë dhe forcën Tënde. Të lutemi që tani të na tregosh mëshirën Tënde.”

Menjëherë pas kësaj lutjeje, deti u qetësua dhe njerëzit shpëtuan.

Allahu të mëshiroftë

Kur Allahu i Madhëruar e krijoi Ademin (a.s) dhe i dha shpirt, në momentin që Ademit (a.s) i mbërriti shpirti në kokë, teshtiu. Ademi tha: Elhamdu lil lahi rabbi alemin, që do të thotë: Falenderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Allahu i Madhëruar tha: Jerhamukellah që do të thotë: Allahu të mëshiroftë.

Nisur nga kjo që i ndodhi Ademit (a.s) sa herë që ne teshtijmë duhet të themi “Elhamduliah” kurse personi që është pranë nesh duhet të thotë: Jerhamukellah.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se mëshira e Allahut përfshin të gjithë gjallesat në këtë botë:

Allahu i Madhëruar e zbret shiun si mëshirë për të gjithë krijesat.

Allahu i Madhëruar i dhuron të gjitha krijesave shumë të mira dhe ato janë të vazhdueshme.

Allahu i Madhëruar e ka bërë Tokën të përshtatshme për të jetuar për të gjithë krijesat.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar njerëzit të ndryshëm me qëllim që ata të kenë nevojë për njëri-tjetrin. Dhe kjo është mëshirë për ta.

Allahu i Madhëruar na ka mësuar atë që nuk e dimë.

Allahu i Madhëruar na  largon të këqijat.

Por përveç kësaj mëshire gjithëpërfshirëse ka dhe një lloj mëshire tjetër që është e veçantë vetëm për besimtarët në këtë botë apo në botën tjetër.

Është mëshirë prej Allahut Madhëruar që na ka shpallur Kuranin.

Është mëshirë prej Allahut të Madhëruar që ka dërguar Profetin Muhamed (a.s)

Është mëshirë prej Allahut të Madhëruar që ne jemi besimtarë myslimanë.

Është prej mëshirës së Allahut të Madhëruar qe ne jemi të udhëzuar në rrugë të drejtë.

Është prej mëshirës së Allahut të Madhëruar që feja është e lehtë.

Është prej mëshirës së Allahut të Madhëruar që na mundëson të bëjmë vepra të mira.

Është prej mëshirës të Allahut të Madhëruar që na i fal mëkatet.

Është prej mëshirës së Allahut të Madhëruar që besimtarët do të hyjnë në Xhenet.

Lutje e rëndësishme:

“Ja Hajju ja Kajjumu, bi rahmetike estegithu. Aslih li she’ni kul lehu ue la tekilni ila nefsi tarfete ajn”

“O Ti që je i Përjetshëm dhe Mbajtës i gjithçkaje, me mëshirën Tënde më ndihmo, ma përmirëso gjendjen time dhe mos më lër të mbështetem në veten time, as sa një përpëlitje e syrit.”

Ja se si lutet Kenza:

O Zot më mëshiro dhe hapmi dyert e mëshirës Tënde.

O Zot mëshiroi prindërit e mi ashtu sikurse janë kujdesur ata për mua kur kam qenë e vogël.

O Zot zbrite shiun mëshirë për ne.

O Zot më fal dhe më mëshiro mua sepse Ti je më Mëshiruesi i Mëshiruesve.

O Zot, Ti je Mëshiruesi i Dynjasë dhe Ahiretit, më mëshiro mua në Dynja dhe Ahiret.

Autor: Elton Harxhi

]]> https://ardhmeriaonline.com/allahu-eshte-i-plotfuqishmi/ Sat, 21 Jun 2025 20:34:22 +0000 https://ardhmeriaonline.com/?p=4434 Allahu i Madhëruar thotë:

“Thuaj: O Allah, Zotëruesi i gjithë Pushtetit! Ti ia jep pushtetin kujt të duash dhe ia heq kujt të duash. Ti lartëson kë të duash dhe poshtëron kë të duash. Çdo e mirë është në Dorën Tënde. Ti je vërtet i Plotfuqishëm për çdo gjë.”

Të dashur fëmijë!

Allahu është i Plotfuqishmi (El Kadiru)

Allahu është i Fuqishmi (El Kauuiju)

Allahu është i Plotpushtetshmi (El Metinu)

Fakte dhe dëshmi nga Kurani dhe fjalët e Profetit (a.s) që dëshmojnë se Allahu është i Plotfuqishëm:

Allahu i Madhëruar thotë në Kuran:

“Ne e krijuam njeriun (Ademin) nga balta. Pas kësaj Ne e krijuam atë (pasardhësit e Ademit) nga një pikë uji duke e strehuar atë në një banesë të sigurtë (mitra e nënës).Pastaj pikën e ujit e bëmë një gjak të mpiksur, pastaj atë e bëmë në një copë mishi (si të përtypur), pas kësaj atë e shndërruam në eshtra,  pastaj i veshëm eshtrat me mish dhe pastaj atë e bëmë krijesë tjetër. I Lartë është Allahu, më i miri Krijuesve.”

Allahu i Madhëruar thotë:

“O ju njerëz, ja një shembull, veni veshin pra: Vërtet ata që po adhuroni në vend të Alalhut, ata nuk mund të krijojnë asnjë mizë, edhe nëse mblidhen të gjithë për të, e po ashtu nëse miza ua rrëmben atyre ndonjë send, ata nuk do të mund ta shpëtojnë atë prej saj. I dobët është edhe lutësi edhe i luturi.”

Profeti Muhamed (a.s) ka thënë:

“Qielli i parë në krahasim me qiellin e dytë është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i dytë në krahasim me të tretin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i tretë në krahasim me të katërtin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i katërt në krahasim me të pestin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i pestë në krahasim me të gjashtin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i gjashtë në krahasim me të shtatin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë. Qielli i shtatë në krahasim me arshin është sa një unazë e hedhur në shkretëtirë.”

Të dashur fëmijë!

Allahu me fuqinë e Tij i ka krijuar të gjithë krijesat.

Allahu me fuqinë e Tij i ka krijuar qiejtë dhe Tokën për gjashtë ditë dhe nuk është lodhur aspak.

Allahu më fuqinë e Tij kur i thotë diçkaje: “Bëhu” ajo bëhet menjëherë.

Allahu me fuqinë e Tij e jep jetën dhe e merr atë.

Allahu me fuqinë e Tij do t’I ringjallë të gjithë njerëzit në Ditën e Kijametit

Allahu me fuqinë e Tij do t’i shpërblejë punëmirët

Allahu me fuqinë e Tij do t’i ndëshkojë punëkeqët.

Allahu me fuqinë e Tij ka krijuar Xhenetin dhe Xhehenemin.

Allahu nuk ka nevojë për askënd, kurse krijesat kanë nevojë për Allahun.

Le të mendojmë së bashku!

Fëmijë të dashur?

A e keni parë se sa i madh është qielli e së në të ka me miljarda ose më tepër yje. Nuk ka dyshim se ky është krijimi i Allahut të Plotfuqishmit të Gjithëpushtetshmit.

A e keni parë se Dielli me rrezet e tij të arta ngroh gjithë rruzullin e Tokës. Nuk ka dyshim se ky është krijimi i Allahut të Plotfuqishmit të Gjithëpushtetshmit.

A e keni parë se Hëna në fillim të muajit është në formën e draprit, pastaj zmadhohet derisa bëhet e plotë në mes të muajit dhe pastaj fillon të zvogëlohet. Nuk ka dyshim se ky është krijimi i Allahut të Plotfuqishmit të Gjithëpushtetshmit.

A e keni parë se nga një farë që hidhet në tokë mbijnë bimët e shumëllojshme. Ky është krijimi i Allahut Të Plotfuqishmit të Gjithëpushtetshmit.

A e keni parë se si uji në formën e avujve ngrihet lart në qiell, e më pas formohen retë dhe më pas nga retë zbret shiu. Ky është krijimi i Allahut të Plotfuqishmit të Gjithëpushtetshmit.

Në testin e besimit Selma mori notën 10 në testin e besimit. Ja se si është përgjigjur ajo pyetjes:

Trego 10 shembuj që tregojnë për madhështinë dhe fuqinë e Allahut në krijim:

1 – Krijimi i shtatë qiejve tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

2 – Krijimi i Tokës tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

3 – Krijimi i njeriut në formën më të bukur tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

4 – Dielli dhe Hëna tregojnë për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

5 – Zbritja e shiut tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut

6 – Ndryshimi i natës dhe ditës tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

7 – Furnizimi i gjallesave me ushqim dhe pije tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

8 – Lundrimi i anijeve në lum, liqen, det e oqean tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

9 – Plotësimi i nevojave të njeriut tregon për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

10 – Mirësitë e shumta të cilat është e vështirë të numërohen tregojnë për madhështinë dhe fuqinë e Allahut.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij vepron gjithçka që Ai dëshiron. Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij i ka krijuar të gjithë krijesat dhe çdo gjë që e ka krijuar e ka krijuar në masë të caktuar. Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij i furnizon të gjithë gjallesat. Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij ka dhënë jetën, Ai do ta marrë dhe po Ai do t’i ringjallë të gjithë njerëzit nga njeriu i parë deri tek i fundit. Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij e largon të keqen, sëmundjen, vështirsinë dhe hallin. Allahu i Madhëruar është Ai i Cili me fuqinë dhe forcën e Tij i shpërblen besimtarët dhe i ndëshkon mosbesimtarët.

Dialog:

Aliu: Babi kam dëgjuar se një Profet ka ndërtuar një anije dhe përse ai e ndërtoi atë?

Babai: Ai është profeti Nuh. Nuhu (a.s) e ndërtoi anijen në tokë me urdhrin e Allahut të Madhëruar.

Aliu: Po përse Allahu e urdhëroi Nuhun (a.s) që ta ndërtonte në Tokë dhe jo pranë detit apo lumit?

Babai: Allahu i Madhëruar e pat njoftuar Nuhun (a.s) se një përmbytje e madhe do të ndodhte. Nga kjo anije do të shpëtonte vetëm ai që do të hynte brenda në të.

Aliu: Çfarë ndodhi në ditën e përmbytjes?

Babai: Në fillim uji shpërtheu nga furra ku Nuhu (a.s) gatuante bukë. Më pas nga toka shpërthyen të gjithë burimet, uji i të cilave sa vinte dhe bashkohej, Po ashtu edhe nga qielli po binte ujë me gjyma. Niveli i ujit sa vinte dhe shtohej derisa arriti sa madhësia e një kodre.

Aliu: Çfarë bëri Nuhu (a.s)?

Babai: Në momentin që Nuhu (a.s) pa se uji po rridhte nga furra e bukës, e kuptoi se tashmë kishte ardhur koha e përmbytjes së madhe, kështu që ai bashkë me besimtarët dhe nga një çift për çdo gjallesë hipën në anije.

Aliu: A të gjithë njerëzit hipën në anije?

Babai: Jo

Aliu: Po përse, a nuk ishte anija një mundësi e mirë për të shpëtuar nga përmbytja?

Babai: Kjo është e vërtetë. Por në anije kishin leje për të hipur vetëm besimtarët, kurse jobesimtarët nuk kishin leje për të hipur.

Aliu: Babi edhe një pyetje të fundit. Çfarë ndodhi me njerëzit?

Babai: Ata  që ishin besimtarë bashkë me Nuhun (a.s) të cilët hipën në anije shpëtuan që të gjithë, kurse ata që ishin jobesimtarë u mbytën që të gjithë. Tani kam unë disa pyetje për ty, biri im i dashur; Si mendon se ndodhi e gjitha kjo?

Aliu: Me fuqinë dhe forcën e Allahut të Madhëruar.

Babai: Cilën anë duhet të zgjedhim ne?

Aliu: Ne duhet të zgjedhim besimin për të shpëtuar nga dallgët e ndryshme që na përplas jeta.

Babai: Të lumtë biri im.

Lindja e Isait (a.s):

Merjemja ka qenë një vajzë e re – beqare – e cila ka pasë banuar brenda xhamisë Aksa. Ajo ka qenë një besimtare dhe adhuruese e përkushtuar ndaj Allahut të Madhëruar. Ajo u tërhoq në vetmi nga familja e saj diku në një vend nga lindja e xhamisë Aksa duke vendosur një perde midis saj dhe të tjerëve. Ajo veproi në këtë formë me të vetmin qëllim që të përkushtohej sa më shumë në adhurimin ndaj Allahut të Madhëruar.

Një ditë teksa ajo po qëndronte në vendin e saj, papritur i shfaqet engjëlli Xhibril në formë njeriu.

Merjemja tha: “Unë i mbështetem të Gjithëmshirshmit të më mbrojë prej teje, nëse je që i frikësohesh Allahut!

Xhibrili (a.s) tha: “Unë jam një i dërguar i Zotit tënd, që të të dhuroj ty një djalë të pastër.”

Merjemja tha: “Si mund të kem unë djalë, kur asnjë mashkull nuk më ka prekur e as nuk jam e pacipë.”

Xhibrili (a.s) tha: “Kështu ka për të ndodhur. Zoti yt ka thënë: Kjo për mua është e lehtë. Ne do ta bëjmë atë të shenjë për njerëzit dhe mëshirë nga ana Jonë.”

E Merjemja e lindi djalin e saj, të cilit ia vuri emrin Isa. Isai (a.s) lindi pa baba ndryshe nga të gjithë njerëzit e tjerë. Lindja e Isait (a.s) pa baba ishte një mrekulli nga Allahu i Madhëruar që ndodhi me fuqinë dhe forcën e Tij, i Cili kur i thotë një gjëje bëhu ajo bëhet.

Allahu e shëroi Ejubin (a.s) me fuqinë e Tij

Për një kohë të gjatë Profeti i Allahut Ejubi (a.s) ka qenë i shtrirë në shtrat sepse vuante nga një sëmundje. Ejubi (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar me këto fjalë: Mua më gjeti belaja dhe Ti je më Mëshiruesi i mëshiruesve.

Allahu iu përgjigj lutjes së Ejubit (a.s). Allahu i Madhëruar i tha Ejubit (a.s): Bjeri tokës me këmbë. Ejubi (a.s) i ra tokës me këmbë dhe nga aty buroi një burim uji. Njeriu mund t’i bijë gjithë ditës dhe për vite me rradhë tokës me këmbë, por nga toka nuk buron asnjë lloj burimi. Nuk ka dyshim se në rastin e Ejubit (a.s) burimi shpërtheu me fuqinë dhe mrekulli nga Allahu i Madhëruar. Pas kësaj, Ejubi (a.s) me ujin e burimit u la dhe piu prej tij dhe u shërua. Padyshim që Ejubi (a.s) u shërua me forcën fuqinë dhe mrekulli nga Allahu i Madhëruar.

Çarja e detit

Profeti i Allahut Musai (a.s) u largua bashkë me popullin e tij nga Egjipti për të shkuar në tokën që u kishte premtuar Allahu në Palestinë. Mirëpo Faraoni, mbreti i Egjiptit, nuk ishte dakord që populli i Musait (a.s) të largohej nga Egjipti. Prandaj kur e mori vesh se Musai (a.s) bashkë me popullin ishin larguar, ai përgatiti ushtrinë dhe e ndoqi nga pas Musain (a.s) dhe popullin e tij. Përndjekja vazhdoi deri në momentin kur Musai (a.s) dhe populli e tij u gjendën para detit kurse Faraoni dhe ushtria e tij ishin pas shpinës së tyre. Allahu i Madhëruar e urdhëroi Musanë (a.s) që t’i binte detit me shkop. Musai (a.s) i ra detit me shkop dhe deti me fuqinë dhe forcën e Allahut u nda më dysh dhe përpara Musait (a.s) u hap një rrugë kalimi për Musain (a.s) dhe popullin e tij. Musai (a.s) dhe populli i tij ndoqën rrugën e kalimit midis detit që ishtë çarë më dysh derisa kaloi në krahun tjetër të detit. Kur Faraoni pa se deti u nda më dysh, i ndoqi ata nga pas. Mirëpo Allahu i Madhëruar me fuqinë dhe forcën e Tij e mbylli rrugën e kalimit duke bërë që uji i detit të kthehej si më parë duke bërë që Faraoni të mbytej bashkë me ushtrinë e tij.

Pronari i kopshtit

Shumë kohë më parë kanë pasë jetuar dy shokë. Njëri prej tyre ishte më i pasur. Allahu i Madhëruar i pat dhënë dy kopshte me vreshte dhe me hurma. Midis tyre kishte fusha gjelbrimi plot me bereqet. Po ashtu midis tyre kishte dhe lumenj të cilat gurgullonin. Të ky këto kopshte kishin goxha prodhim dhe e gjitha kjo se Allahu i kishte begatuar me mirësinë e Tij. Mirëpo pronari i këtyre dy kopshteve ishte mosbesimtar, mëndjemadh dhe arrogant. Një ditë, me mëndjemadhësi, ai i tha shokut të vet:

Unë kam pasuri më shumë se ti dhe jam më i fortë e i nderuar ndër njerëz. Unë nuk mendoj se ky prodhim do të shterojë ndonjëherë. Unë nuk mendoj se Dita e Gjykimit ka për të ndodhur. Edhe sikur të ringjallesha në botën tjetër, unë do të kisha më tepër prodhim se sa kam tani.

Mirëpo shoku i tha: A po tregohesh mosmirënjohës e pabesimtar ndaj Allahut i Cili të ka krijuar nga dheu, pastaj nga një pikë dhe të ka bërë një njeri të plotë. Unë e falenderoj Allahun dhe nuk i shoqëroj Atij askënd në adhurim. Më mirë për ty do të ishte që kur të hysh në kopësht të thuash: Mashallah. Çdo gjë është prej Allahut. Është e vërtetë që unë kam më pak pasuri dhe fëmijë se ty, por Allahu mund të më japë më tepër mirësi se kopshti yt. Kurse kopshtin tënd mund ta godasë ndonjë rrufe, ose uji mund të zhduket për shkak se ti je mosmirënjohës.

Dhe vërtet ashtu ndodhi, kopshti i tij u shkatërrua me fuqinë dhe forcën e Allahut për shkak se ai u tregua mëndjemadh, arrogant dhe mosmirënjohës.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

Kenza është një besimtare shumë e mirë. Ajo e di shumë mirë se Allahu është i Plotfuqishëm për gjithçka dhe se nuk ka strehim tek askush tjetër veçse tek Allahu. Për këtë arsye ajo gjithmonë thotë: “La haule ue la kuuete il la bil lah” që do të thotë: “S’mund të bëhet asnjë lëvizje dhe nuk ka fuqi për asgjë veçse me ndihmën e Allahut.”

Autor: Elton Harxhi

“E kur robërit e Mi të pyesin ty për Mua, Unë jam afër. i përgjigjem lutjes kur lutësi më lutet. Pra për të qenë ata drejt të udhëzuar, le të më binden dhe të besojnë në Mua”

Të dashur fëmijë!

Ne i ngrejmë duart lart dhe i lutemi Allahut sepse:

Allahu është i Pasuri (El Ganij).

Allahu është i Plotfuqishmi (El Kadir).

Allahu është Mëshiruesi (Er Rahman).

Allahu është Bujari (El Kerimu).

Allahu është i Gjithëdijshmi (El Alimu).

Allahu është i Dashuri (El Uedudu).

Allahu është Lutjepranuesi (El Muxhibu)

Allahu është afër nesh (el Karibu)

Allahu është që çdo krijesë i drejtohet për nevojë (Es Samed).

Allahu i Madhëruar është pranë:

Në kohën e Profetit Muhamed (a.s) një njeri shkoi tek ai (a.s) dhe e pyeti:

”O i Dërguari i Allahut, a larg është Zoti ynë dhe duhet ta thërrasim, apo afër dhe ta lusim me zë të ulët?”

Profeti (a.s) nuk ju përgjigj. Më pas, atij iu shpall ajeti i mëposhtëm i Kuranit: “Dhe nëse të pyesin robërit e mi mbi Mua, Unë jam pranë (tyre) e pranoj lutjen e atij që më lutet”

Le të mendojmë së bashku!

Fëmjë të dashur! A e dini se:

Allahu i plotëson nevojat tona të domosdoshme edhe nëse ne nuk lutemi. Po si është e mundur një gjë e tillë?

Ne kemi nevojë për ujë e Allahu i Madhëruar ka zbritur shiun nga qielli, megjithëse ne nuk jemi lutur.

Ne kemi nevojë për të marrë frymë e Allahu i Madhëruar na ka dhënë ajrin, megjithëse ne nuk jemi lutur.

Ne kemi nevojë për t’u ngrohur e Allahu i Madhëruar ka krijuar Diellin. Megjithëse ne nuk jemi lutur.

Ne kemi nevojë për ushqim e Allahu i Madhëruar e ka bërë tokën të përshtatshme për t’u rritur të gjitha llojet e bimëve dhe pemëve, megjithëse ne nuk jemi lutur.

Foshnja që sapo ka lindur ka nevojë për qumësht dhe Allahu i Madhëruar ka bërë që ai të pijë qumështin e nënës, megjithëse ne nuk jemi lutur.

Përkundrejt kësaj;

Allahu i përgjigjet lutjes kur jemi në hall.

Allahu i përgjigjet lutjes tonë kur jemi në provim.

Allahu i Madhëruar thotë në Kuran: “O ju njerëz! Ju keni nevojë për Allahun e Allahu nuk ka nevojë për ju. Ai është Falenderuesi.

Allahu i Madhëruar i  është përgjigjur lutjes së profetëve

Profeti Nuh (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Ibrahim (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Jakub (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Musa (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Sulejman (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Ejub (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Zekerija (a.s) i i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Profeti Muhamed (a.s) i është lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tij.

Të gjithë profetët i janë lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tyre.

Në orën e besimit:

Mësuesi: Të dashur nxënës, për çfarë folëm herën e kaluar?

Rijadi: Se disa prej profetëve i janë lutur Allahut të Madhëruar dhe Ai i është përgjigjur lutjes së tyre.

Mësuesi: Amina, cila ishte lutja që bëri Profeti Zekerija?

Amina: Profeti Zekrija (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që t’i jepte një djalë. E Allahu i Madhëruar i dhuroi një djalë megjithëse ai ishte  i thyer në moshë.

Mësuesi: Elena, cila ishte lutja që bëri Profeti Ejub (a.s)?

Elena: Profeti Ejub (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që ta shëronte, e Allahu e shëroi megjithëse ai kishte vite me rradhë që dergjej në shtrat.

Mësuesi: Raidi, cila ishte lutja që bëri Profeti Sulejman (a.s)?

Raidi: Profeti Sulejman (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që t’i jepte një pushtet që nuk do kishte askush tjetër, e Allahu ia plotësoi dëshirën.

Mësuesi: Nertila, cila është lutja që bëri Profeti Junus (a.s)?

Nertila: Profeti Junus (a.s) kur ishte në barkun e peshkut iu lut Allahut të Madhëruar e Allahu i Madhëruar e shpëtoi.

Mësuesi: Isabela, cila është lutja që bëri Profeti Nuh (a.s)?

Isabela: Profeti Nuh (a.s) ju lut Allahut të Madhëruar që ta shkatërronte popullin zullumqar, e Allahu zbriti tufanin që e përmbyti atë popull zullumqar.

Mësuesi: Samir, cila është lutja që ka bërë Profeti Muhamed (a.s)?

Samiri: Profeti Muhamed (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që të triumfonte në betejën e Bedrit dhe Allahu iu përgjigj lutjes së tij.

Mësuesi: Ju lumtë fëmijë, e shoh që e paskeni përvetsuar mësimin shumë mirë.

 Dialog:

Amiri: Mami, ju luta Allahut të Madhëruar dhe Ai nuk i është përgjigjur lutjes time.

Mami: Mos thuaj se Allahu nuk i është përgjigjur lutjes tënde. Përkundrazi, Ai i është përgjigjur lutjes tënde.

Amiri: Si?!

Mami: A të kujtohet çfarë ka thënë Profeti Muhamed (a,s) në lidhje me lutjen?

Amiri: Po më kujtohet shumë mirë. Profeti Muhamed (a.s) ka thënë: “Lutja është adhurim.”

Mami: E nëse besimtari e adhuron Allahun e Madhëruar, çfarë ndodh?

Amiri: Allahu i Madhëruar e shpërblen me të mira.

Mami: Bravo biri im.

Amiri: Por mami, unë dua që Allahu i Madhëruar t’i përgjigjet lutjes time në mënyrë që unë ta ndjej dhe të jetë e prekshme për mua?!

Mami: Biri im, më lejo të të drejtoj disa pyetje me qëllim që ti të marrësh përgjigjen e duhur.

Amiri: Urdhëro!

Mami: Profeti Isa (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që të zbriste nga qielli një tryezë me ushqime. E kur e zbriti Allahu i Madhëruar tryezën me ushqime?

Amiri: Menjëherë.  E sheh…

Mami: Prit biri im i dashur, mos u nxito. Profeti Jakub (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që ta bashkonte me djalin e tij Jusufin (a.s). Kur ia pranoi Allahu i Madhëruar lutjen?

Amiri: Pas shumë vitesh

Mami: Profeti Ibrahim (a.s) iu lut Allahut të Madhëruar që në Mekë të dërgonte një profet që ishte Profeti Muhamed. Kur iu përgjigj Allahu i Madhëruar lutjes së Profetit Ibrahim (a.s)?

Amiri: Shumë vite pasi kishte vdekur Profeti Ibrahim (a.s).

Mami: Të kujtohet biri im kur ra sëmundja e koronës dhe asnjëri  nga familja jonë nuk është sëmurë.

Amiri: Po vërtet më kujtohet, por përse?

Mami: Ka disa arsye, por padyshim që një arsye është se Allahu na ka ruajtur nga kjo e keqe për shkak të ndonjë lutje që kemi bërë më përpara.

Amiri: Mami kam dëgjuar se Allahu i Madhëruar i përgjigjet lutjes tonë në Ditën e Gjykimit. Si i përgjigjet?

Mami: Po ja nëse ti i je lutur Allahut për një gjë, por nuk të është realizuar ashtu siç ti je lutur, por ti thua me vete që urtësinë e kësaj e di vetëm Allahu i Madhëruar, në Ditën e Gjykimit, Allahu do t’i përgjigjet lutjes tonë duke ta shpërblyer me të mira. A e kuptove tani se si Allahu i Madhëruar i përgjigjet lutjes tonë?

Amiri: Po e kuptova shumë mirë. Faleminderit dhe Allahu ta shpërbleftë me të mira.

Dialog:

Ajni: Sot kemi provim në lëndën e matematikës. A ke mësuar?

Alvi: Jo nuk kam mësuar, por do t’i lutem Allahut që të më ndihmojë në provim.

Ajni: Kot e ke sepse Allahu nuk ka për t’ju përgjigjur lutjes tënde.

Alvi: Përse, a nuk i përgjigjet Allahu lutjes së atij që është në nevojë.

Ajni: Është e vërtetë, po në rastin tënd, Allahu nuk i përgjigjet?

Alvi: Përse?

Ajni: Sespse në rradhë të parë ti duhet të bësh sebepin e pastaj t’i lutesh Allahut të të ndihmojë.

Alvi: Çfarë do të thuash me këtë se nuk e kuptoj.

Ajni: Në fillim ti duhet të mësosh e të përgatitesh për provim dhe pastaj i lutesh Allahut që të të ndihmojë.

Alvi: Faleminderit shumë për këshillën e vlefshme që më dhe.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se Allahu i Madhëruar ka urdhëruar që robërit t’i luten Atij sepse lutja është adhurim. Allahu i Madhëruar i përgjigjet lutjes së atyre që ju është bërë padrejtësi. Allahu i Madhëruar i përgjigjet lutjes së atyre që janë në hall të madh e vështirësi. Allahu i Madhëruar dëshiron që njeriu t’i lutet Atij, të jetë këmbëngulës në lutje dhe mos t’i humbë asnjëherë shpresat. Midis njeriut dhe Allahut nuk ka ndërmjetës, prandaj njeriu duhet t’i lutet Allahut drejtpërdrejtë pa asnjë ndërmjetës.

Në testin e besimit:

Vanesa mori notën 10 -të në test.

Ja se si i është përgjigjur ajo pyetjes: Cilat janë rregullat dhe etikat që muslimania duhet të ketë parasysh kur t’i lutet Allahut të Madhëruar?

Muslimania duhet t’i  lutet vetëm Allahut të Madhëruar dhe askujt tjetër.

Muslimania duhet të jetë e sinqërtë kur t’i lutet Allahut të Madhëruar.

Muslimania duhet t’i drejtohet Allahut të Madhëruar me emrat dhe atributet e Tij të mira.

Muslimania, në fillim duhet të falenderojë Allahun e Madhëruar, pastaj çon salavatë për Profetin (a.s) dhe pastaj i lutet Allahut të Madhëruar.

Muslimania duhet t’i lutet Allahut të Madhëruar me përgjërim.

Muslimania duhet të jetë e bindur se Allahu i Madhëruar do t’i përgjigjet lutjes së saj.

Muslimania duhet të jetë e kënaqur me përgjigjen sepse çdo gjë ndodh me urtësinë dhe dijen e Allahut të Madhëruar.

Muslimania duhet të jetë këmbëngulëse në lutje.

Muslimania duhet të lutet në çdo kohë, por veçnarisht në disa kohë është më mirë si për shembull në pjesën e fundit të natës.

Muslimania duhet t’i ngrejë duart në momentin që lutet.

Kohët dhe vendet kur është më mirë për t’u lutur

Hadith Kudsij:

Në një hadith kudsij, Allahu i Madhëruar thotë:

O robërit e Mi! Të gjithë ju jeni në humbje, përveç atij që e udhëzoj Unë, prandaj kërkoni udhëzim  nga Unë, e Unë do t’ju udhëzojë.

O robërit e Mi! Të gjithë ju jeni të uritur, përveç atij që e ushqej Unë, prandaj kërkoni t’ju ushqej, do t’ju ushqej.

O robët e Mi! Të gjithë ju jeni të zhveshur, përveç atij që e veshi Unë, prandaj kërkoni veshje nga Unë, do t’ju veshi.

O robërit e Mi! Sikur të gjithë njerëzit dhe xhindët (nga i pari deri te i fundit) të grumbulloheshin në një vend dhe të më kërkonin gjëra të ndryshme, dhe Unë secilit prej tyre t’ia jepja atë që ka dashur, kjo nuk do e pakësonte pasurinë Time, ashtu siç nuk e pakëson maja e gjilpërës detin kur futet në të.”

Lutja e Profetit (a.s) për Ebu Hurejren dhe nënën e tij:

Nëna e Ebu Hurejres refuzonte të bëhej muslimane dhe e shante Profetin (a.s), gjë që e dëshpëronte shumë Ebu Hurejren.

Një ditë, ai vendosi të shkojë tek Profeti (a.s) dhe t’i tregojë mbi hallin që kishte. Profeti (a.s) ngrejti duart lart dhe u lut: “O Zot, drejtoje nënën e Ebu Hurejres në fenë Islame!”

Pas kësaj, Ebu Hurejra kthehet në shtëpi. Pa hyrë brenda dëgjon zërin e nënës, e cila i thërret duke i thënë: “Qëndro aty ku je!” Del jashtë dhe i thotë: “Dëshmoj se nuk ka Zot tjetër veç Allahut dhe se Muhammedi është i dërguari i Tij.”

Ebu Hurejreja, kur dëgjoi këtë, u gëzua shumë dhe shkoi e ia tregoi Profetit se Allahu i Madhëruar ia kishte pranuar lutjen. Pasi i tregoi, i tha që ta lusë përsëri Zotin e Madhëruar që ta bëjë Ebu Hurejren dhe nënën e tij t’i duan njerëzit e tjerë dhe t’i bëjë njerëzit e tjerë t’i duan ata. Profeti (a.s) u lut.

Ebu Hurejra tha: ”Çdo njeri që dëgjonte mbi mua dhe nënën time, pas lutjes që bëri Profeti (a.s), na deshte.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

O Allah! Më jep të mira në Dynja dhe Ahiret sepse Ti je Lutjepranuesi.

O Allah! Më bëj besimtare të devotshme sepse Ti je Lutjepranuesi.

O Allah! Më jep bereqet në kohën time sepse Ti je Lutjepranuesi.

O Allah! Më jep sukses në shkollë sepse Ti je Lutjepranuesi.

O Allah! Më bëj prej banorëve të Xhenetit sepse Ti je Lutjepranuesi.

Autor: Elton Harxhi

]]> https://ardhmeriaonline.com/allahu-eshte-i-gjithedijshmi/ Wed, 11 Dec 2024 09:14:06 +0000 https://ardhmeriaonline.com/?p=3421 Allahu i Madhëruar thotë në Kuran:

“Zoti im përfshin me dijen e Tij çdo gjë.”

Të dashur fëmijë!

Allahu është i Gjithëdijshmi.(El Alimu)

Allahu është Mbikqyrësi (Er Rakibu)

Allahu është i Urti.(El Hakimu)

Allahu është Shikuesi.(El Basiru)

Allahu është Dëgjuesi.(Es Semiu)

Tregim:

Tregohet se njëherë e një kohë në një klasë ishte një nxënës i dalluar, të cilin mësuesi e mbante shumë pranë. Mirëpo kjo gjë, nxënësve të tjerë nuk ju pëlqente. Mësuesi e vuri re këtë gjë. Për këtë arsye, ai vendosi që t’i vërë të gjithë nxënësit në provë. Kur hyri në klasë, u tha: Nxënës të dashur! Sot do të shkoni në shtëpi dhe do të therrni një pulë, por me kusht që mos ta dijë dhe mos t’ju shikojë askush. Nxënësit shkuan nëpër shtëpitë e tyre dhe gjithsekush prej tyre e kreu porosinë e mësuesit. Kur u kthyen të nesërmen në klasë, mësuesi  filloi t’i pyeste nxënësit, në e kishin përmbushur porosinë e tij.

Unë u mbylla në dhomë dhe nuk më pa askush – u përgjigj nxënësi i parë.

Unë shkova në haur dhe nuk më pa askush – u përgjigj nxënësi i dytë.

Unë shkova në një kasolle të braktisur dhe nuk më pa askush – u përgjigj një i tretë.

Dhe kështu, secili prej tyre filloi të tregonte se ku e kishte therrur pulën në një vend të fshehtë.

Derisa erdhi rradha e nxënësit të dalluar,  i cili tha: Unë nuk e kam therrur pulën.

Kur shokët dëgjuan këtë përgjigje, me qësendi thanë: A ky është nxënësi që mësuesi e mban afër dhe me hatër?!

Përse – pyeti mësuesi nxënësin e dalluar?

Po ja – tha nxënësi i dalluar. U futa në dhomë dhe desha ta therr pulën, por nuk munda sepse Allahu e di dhe më shikon. Shkova pas mullarit, por përsëri nuk munda, sepse Allahu e di dhe më shikon. Kështu që sa herë shkoja në një vend të fshehtë, e ndjeja se Allahu e di dhe më shikon. Prandaj edhe nuk e therra pulën.

Nxënësit u shtangën nga kjo përgjigje, teksa mësuesi i kënaqur nga përgjigja e nxënësit me buzën në gaz tha: Nxënës të dashur! A e kuptuat tani përse unë e mbaj pranë këtë nxënës.

Le të mendojmë së bashku!

Fëmijë të dashur!

Uji që avullon lart në qiell është i kripur, por kur ai zbret në formën e shiut zbret i ëmbël. Padyshim që e  gjitha kjo ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

Kur ne marrim frymë kemi nevojë për oksigjen dhe nxjerrim dioksid karboni, kurse bimët kanë nevojë për dioksid karboni dhe nxjerrin oksigjen. Padyshim që e  gjitha kjo ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

Midis planetit të Tokës dhe Diellit ka një distancë të mirë përcaktuar. Nëse Toka do të ishte më pranë Diellit, atëherë Dielli do ta digjte atë. E nëse Toka do të ishte më larg, atëherë Toka do të ngrinte. Padyshim që e gjitha kjo ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

Kafshët kanë nevojë për këmbë që të ecin në tokë. Peshqit kanë nevojë për ujë që të notojnë. Shpendët kanë nevojë për krahë që të fluturojnë në qiell. Padyshim që e gjitha kjo ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

ADN – ja është një molekulë shumë e gjatë e mbështjellë më së miri në kromozomet në bërthamën e çdo qelize që shërben për të ruajtur të gjitha informcionet e njeriut sa i gjatë do të jetë, çfarë ngjyre të lëkurës do të ketë, si do i ketë mollëzat e gishtave, çfarë tiparesh e karakteristikat do të marrë nga prindërit e kështu me rradhë. Padyshim që e gjitha kjo ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

Të dashur fëmijë!

Allahu di gjithçka që ndodh në univers.

Allahu di çfarë ndodh në qiej e në Tokë.

Allahu di çfarë ka ndodhur në shkuarën, çfarë ndodh në të tashmen dhe çfarë do të ndodhë në të ardhmen.

Allahu di atë që shohim dhe atë që nuk e shohim.

Allahu e di atë që e publikojmë dhe atë që e fshehim në zemra.

Allahu di me imtësi për çdo krijesë sado e vogël apo e madhe qoftë ajo.

Allahu e di për çdo pikë shiu që bie.

Allahu e di për çdo gjethe peme që bie.

Tregim:

Ibn Seleme tregon:

Një natë isha duke shëtitur rrugëve të Medinës bashkë me prijësin e besimtarëve Omer ibn Hatabin. Ecëm sa ecëm derisa u lodhëm. Ashtu siç ishim u mbështetetëm tek muri i një shtëpie. Teksa ishim të mbështetur në mur dëgjuam një dialog midis një nëne dhe bijës së saj.

Nëna: Oj bijë, shko dhe shtiji qumështit pak ujë!

Vajza: Oj nënë, a nuk e  ke dëgjuar se çfarë urdhri ka dhënë prijësi i besimtarëve, Omer ibn Hatabi?

Nëna: Çfarë urdhri?

Vajza: Prijësi i besimtarëve ka dhënë urdhër që mos ta përziejmë qumështin me ujë.

Nëna: Shko moj bijë dhe shtiji qumështit ujë, sepse Omeri nuk të shikon tani.

Vajza: Oj nënë, nëse Omeri nuk na shikon, Allahu na shikon.

Prijësit të besimtarëve, Omer ibn Hatabit i pëlqeu përgjigja që vajza i dha të jëmës. Shkoi në shtëpi dhe i tha djemve të tij: A dëshiron ndokush prej jush që të martohet me këtë vajzë? Unë – u përgjigj Asimi. Asimi u martua me këtë vajzë. Ata lindën një vajzë dhe kur vajza e tyre u rrit e martua lindi një djalë. Ky djalë ishte Omer ibn Abdulazizi, që kur u rrit u bë edhe ai prijës i besimtarëve.

Dialog:

Fiona: Gjyshi! Cilat janë pesë gjërat e fshehta që i di vetëm Allahu?

Gjyshi: Askush përveç Allahut nuk e di se kur do të ndodhë Kijameti?

Fiona: Po unë e di se Kijameti do të ndodhë kur të shfaqen shenjat e mëdha?!

Gjyshi: Është e vërtetë që shfaqja e shenjave të mëdha janë paralajmërim për Kijametin, por askush nuk e di me saktësi momentin apo çastin se kur do të ndodhë Kijameti përveç Allahut.

Fiona: Po e fshehta e dytë?

Gjyshi: Askush përveç Allahut nuk e di se kur zbret shiu.

Fiona: Gjyshi, po metereologët e përcaktojnë se kur do të zbresë shiu, madje kanë arritur që ta përcaktojnë atë qysh para dhjetë ditësh?!

Gjyshi: Gjëja e parë, metereologët thjesht e parashikojnë motin dhe nuk e dinë me saktësi dhe së dyti askush përveç Allahut nuk e di me saktësi se kur do të zbresë shiu me saktësi, sa do të jetë sasia e reshjeve që bie nga një vend në një vend tjetër, kur do të fillojë dhe kur do të pushojë shiu.

Fiona: Po e fshehta e tretë cila është?

Gjyshi: Vetëm Allahu e di se ç’ka në mitrat e nënave.

Fiona: Gjyshi, mami shkoi dje te gjinekologia dhe ajo i tregoi se unë do të bëhem me motër?!

Gjyshi: Askush përveç Allahut nuk e di se çfarë tiparesh dhe karakteristikash do të ketë fëmija që do të lindë.

Fiona: Po e fshehta e katërt?

Gjyshi: Askush nuk e di se çfarë do t’i ndodhë nesër.

Fiona: Po ja, unë nesër e kam lënë që do të takohem me Erën te xhamia.

Gjyshi: Kjo është e vërtetë, por gjithsesi ti nuk je e sigurtë 100% se do të takohesh me të, sepse mund të ndodhë diçka e papritur dhe takimi nuk realizohet.

Fiona: Oh, po tani u kujtova, Unë e kisha lënë javën e kaluar që të takohesha me Erën mirëpo nuk u takuam për shkak se u sëmura.

Gjyshi: Jo vetëm kaq, por kur thuhet se askush përveç Allahut nuk e di se çfarë do të ndodhë nesër, kjo nuk nënkupton vetëm ditën e nesërme, porse askush përveç Allahut nuk e di se çfarë do i ndodhë në të ardhmen.

Fiona: Po e fshehta e pestë?

Gjyshi: Askush nuk e di se në çfarë vendi ka për të vdekur?

Fiona: Por..

Gjyshi: Mbesa ime e dashur, A mund të më thuash se ku dhe kur do të vdesë unë?

Fiona: Jo.

Gjyshi: Përse?

Fiona: Sepse këtë e di vetëm Allahu.

Gjyshi: Të lumtë e dashur.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes ai dëgjoi imamin që po thoshte se Allahu është i Gjithëdijshëm për gjithçka. Allahu ka krijuar botën e engjëjve dhe di gjithkça që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e xhindeve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e njerëzve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e kafshëve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e shpendëve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e insekteve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu  ka krijuar botën e zvarranikëve dhe di gjithçka që ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e bimëve, luleve e pemëve dhe frutave dhe di gjithçka ndodh rreth tyre. Allahu ka krijuar botën e ujit, burimeve, lumenjve, liqeneve, detrave dhe oqeaneve dhe gjithçka ndodh rreth tyre. Allahu i Madhëruar di gjithçka ndodh në qiej e tokë. Allahu i Madhëruar thotë:“A nuk e di Ai i Cili ka krijuar? Dhe Ai është më i Buti dhe më Dashamirësi, I Mirënjohuri për çdo gjë.”

Dialog:

Raidi: Mami! Kam një pyetje?

Mami: Urdhëro dhe pyet.

Raidi: Allahu i Madhëruar a ju ka mësuar njerëzve ndonjë gjë nga dija e Tij?

Mami: Patjetër biri im. Dija e Allahut është e pakufishme, një pjesë të dijes së Tij ia ka treguar krijesave të tij. Allahu i Madhëruar thotë në Kuran: “Ai i ka mësuar njeriut atë që nuk e dinte”

Raidi: Mund të më tregosh një shembull që Allahu i Madhëruar i ka mësuar njeriut?

Mami: Allahu i Madhëruar ia mësoi Ademit (a.s)  emrat e të gjithë sendeve

Raidi: Më trego edhe një shembull tjetër!

Mami: Allahu i Madhëruar ia mësoi Jusfufit (a.s) komentimin e ëndrrave

Raidi: Oh po tani mu kujtua. Allahu i Madhëruar ia mësoi Jusufit (a.s) komentimin e ëndrës së 11 yjeve dhe Diellit e Hënës që i ranë në sexhde; ëndrën e dy shokëve të burgut dhe ëndrën e çuditshme që pa mbreti.

Mami: Biri im. Si mendon ti, po Profetit Muhamed (a.s) çfarë i mësoi Allahu i Madhëruar?

Raidi: Kuranin.

Mami: Të lumtë.

Raidi: Kam edhe një pyetje të fundit. Unë dua të mësoj sa më shumë, çfarë duhet të bëj?

Mami: Lute Allahun e Madhëruar me fjalët: “O Zot ma shto diturinë” dhe lexo e mëso sa më shumë.

Raidi: Allahu ta shpërbleftë me të mira mami.

Mesxhidu “Dirar”

Në qytetin e Medinës, Profeti (a.s) ka jetuar 10 – të vite. Në këtë qytet, Profeti (a.s) vendosi themelet e një shoqërie të shëndoshë e ndërtuar mbi parimet dhe mësimet e Zotit. Banorët e Medines e donin shumë Profetin (a.s). Mirëpo në Medine kishte dhe asi njerëzish që nuk e donin atë, si për shembull munafikët (hipokritët) që me gojë pohonin se besonin dhe e donin Porfetin (a.s) por që në të vërtetë e urrenin shumë atë.

Njëherë ata, shkuan tek Profeti (a.s) dhe i thanë se kishin ndërtuar një xhami me qëllim që të adhuronin Allahun, se e kishin ndërtuar xhaminë për të sëmurët që kishin nevojë, për netët me shi, e kështu me rradhë. Ata kërkuan prej Profetit (a.s) që të shkonte të falej në të dhe ta bekonte atë xhami. Asokohe, Profeti (a.s) po bëhej gati për të shkuar në një betejë dhe u tha: Tani nuk kam mundësi të vij tek xhamia, por kur të kthehem nga beteja do të vij të falem tek xhamia.

Mirëpo me ndërtimin e xhamisë, ata  kishin pasë një qëllim shumë djallëzor. Ata e ndërtuan xhaminë për të thurrur komplote, kurthe dhe intriga kundër Profetit Muhamed (a.s) dhe të gjithë besimtarëve. Padyshim që Profeti (a.s) nuk e dinte se çfarë ata fshihnin në zemra, prandaj edhe u dha fjalën që do të falej pasi të kthehej nga beteja. Por a mund t’i fshihet ndonjë gjë Allahut të Madhëruar që di gjithça që njeriu fsheh në zemër?! Allahu i Madhëruar e njoftoi Profetin (a.s) për planin e tyre djallëzor dhe e urdhëroi atë që most ë falej aty. Kur Profeti (a.s) u kthye nga beteja urdhëroi shokët e tij që ta shkatërronin këtë xhami.

Kjo xhami quhet “Mesxhidu Dirar” që do të thotë xhamia që u ndërtuar për t’i shkaktuar dëme Profetit Muhamed dhe të gjithë muslimanëve.

Mos e lavdëroni veten tuaj. Allahu e di kush është më i përkushtuar.

Njëherë e një kohë hebrenjtë  shkuan tek Profeti Muhamed (a.s) dhe në duar kishin fëmijët e vegjël dhe i thanë: O Muhamed! A konsiderohen fëmijët tanë mëkatarë? Ai (a.s) tha: Jo. Atëherë ata thanë: Edhe ne jemi si fëmijët tanë. Çdo mëkat që ne e kryejmë gjatë ditës na shlyhet natën dhe çdo mëkat që e kryejmë natën na shlyhet ditës.

Njëherë tjetër ata thanë: Ne jemi populli më i zgjedhur tek Allahu, ne jemi bijtë e Zotit, nuk do të hyjmë në Zjarr vetëm se për disa ditë, e në Xhenet nuk do të hyjë vetëm se ai është hebre.

Mirëpo si mund të jenë hebrenjtë kaq të pastër pa mëkate, kur ata nuk besuan në profetësinë e Muhamedit (a.s), nuk kanë besuar në Kuran, madje kanë arritur deri aty sa të flasin keq për madhështinë e Zotit?!

Prandaj, fëmijë të dashur! As edhe njëherë të vetme, mos e lavdëroni veten, sepse Allahu i Madhëruar e di se kush është më i përkushtuar dhe më i devotshëm në adhurim dhe vetëm Ai e di se kush prej nesh është më i bindur dhe i nënshtruar ndaj urdhrave të Tij.

Veprimi i Davidit

Davidi sot ishte shumë i kënaqur sepe në testin e matemematikës  mori notën 10.  Në fakt, ai nuk kishte mësuar fare, mirëpo gjatë testit ai kishte kopjuar. Sa herë që mësuesja e matematikës i hidhte sytë nga Davidi, ai bënte sikur mendohej, por kur mësuesja i shkëpuste sytë nga ai, menjëherë nxirrte fletën e kopjes dhe kopjonte. Kështu veproi derisa e përfundoi të gjithë testin. Ai ishte shumë i lumtur, sepse mësuesja nuk kishte arritur ta kapte as edhe njëherë të vetme. i kënaqur nga ky veprim ai mendoi që ta përsërsite këtë gjë edhe në testet e lëndëve të tjera. Si mendoni ju fëmijë a ka vepruar Davidi drejt dhe përse?

Dituria e Allahut se njerëzit kanë adhuruar profetin Isa (a.s):

Në ditën e Kijametit, Allahu i Madhëruar do të pyesë profetin Isa (a.s):

O Isa, biri i Merjemes! A mos u the ti njerëzve: Më adhuroni mua dhe nënën time si dy zota përveç Allahut?

E Isai (a.s) do të përgjigjet: Lavdi të qoftë Ty. Nuk më takon mua të them atë që nuk është e vërtetë. Ta kisha thënë atë, Ti do ta dije. Ti e di ç’ka në mua, e unë nuk e di ç’ka në Ty. Ti je Ai që i di të gjithë të fshehtat. Unë nuk ju kam thënë veç asaj që Ti më urdhërove: ta adhuroni Allahun, Zotin tim dhe Zotin tuaj, dhe sa isha në mesin e tyre kam qënë dëshmitar dhe qëkurse më more mua, vetëm Ti ishe Mbikqyrës i tyre. Ti je Dëshmitar për çdo gjë. Nëse Ti i dënon ata, në të vërtetë ata janë robërit e Tu, e nëse ua fal atyre, Ti je i Gjithëfuqishmi, më i Urti.

Allahu tha:

Kjo është dita që të drejtëve ju bën dobi drejtësia e tyre. Ata kanë xhenete në të cilët rrjedhin lumenj, aty do të banojnë përherë. Allahu është i kënaqur me ta dhe ata janë të kënaqur me Të. Kjo është fitorja më e madhe.

Allahut i takon sundimi i qiejve dhe i Tokës dhe i gjithë ç’ka në to dhe Ai është i Plotfuqishëm për çdo send.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

“Zoti ynë! Nuk ka dyshim që Ti e di se çfarë fshehim dhe çfarë e shfaqim hapur. Asgjë në tokë e në qiell nuk mund të të fshihet ty o Allah. O Zot na fal për ato gabime që i bëjmë haptazi apo fshehtas.

Zoti ynë na i prano punët dhe veprat e mira. Vërtet, Ti je Gjithëdëgjuesi i Gjithëdijshmi.

Zoti ynë na mëso atë që është e dobishme për ne, na jep dobi me atë që na ke mësuar dhe na shto dijen.

Zoti ynë na e mëso atë që nuk e dimë, na e kujto atë që e kemi harruar dhe na i çel dyert e bereqetit të qiejve dhe të tokës. Vërtet Ti je Dëgjuesi, i Gjithëdijshmi.”

Amin!

“Thuaj: O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar veten tuaj me shumë gabime, mos e humbni shpresën ndaj mëshirës së Allahut, pse vërtet Allahu i fal të gjitha mëkatet (pasi jeni penduar). Ai është Falësi i madh dhe Mëshirëploti.”

Të dashur fëmijë!

Allahu është Falësi i madh (El Gafuru)..

Allahu është Mëkatfalësi (El Gafiru)

Allahu është (El Afu’u).

Allahu është Pranuesi i pendimit (Et Teuuabu).

Vjershë:

O Zot, nëse mëkatet së tepërmi më janë shtuar,

Unë e di se falje Jote është më e madhëruar.

Nëse tek Ti shpreson vetëm qelibari,

Ku do strehohet dhe gjejë prehje mëkatari?!

Të falem përdëllueshëm Zoti im, siç m`urdhëron,

Nëse Ti i kthen duart bosh, kush tjetër mëshiron?!

Le të mendojmë së bashku!

Jo rrallherë ndodh që në mendje na vijnë lloj – lloj mendimesh: mendime të mira dhe të liga. Imagjinoni sikur mendimet e liga që na vijnë ndërmend të shfaqeshin çfarë do të ndodhte? Nuk ka dyshim se do të prisheshim me të gjithë njerëzit. Mirëpo, Allahu i Lartësuar, me bujarinë dhe mëshirën e Tij ka bërë që mendimet e liga mos të shfaqen dhe as të konsiderohen mëkat, përveçse në rastin kur ne i konretizojmë ato në realitet.

Ne jemi shumë të vetëdijshëm që Allahu i Madhëruar na shikon kur mëkatojmë kudo që të jemi. Por ja që ne jemi njerëz, gabojmë, mëkatojmë dhe pendohemi. Ka plot raste kur ne një mëkat e bëjmë fshehtas, larg syve të njerëzve. Po përse? Arsyeja është shumë e thjeshtë: Nuk kemi dëshirë që të tjerët ta marrin vesh këtë. Imagjinoni sikur gabimin dhe mëkatin tonë ta zbulonin njerëzit?! Mirëpo është mirësi dhe bujari prej Allahut të Madhëruar që i fsheh këto gabime dhe që ne nuk zbulohemi në sy të njerëzve.

Robi Im të kujtohet..

Në Ditën e Kijametit, Allahu i Madhëruar do ta marrë robin e Tij në llogari dhe do t’i thotë:

O robi Im, a të kujtohet filan ditë, filan gjynah që e bëre në filan vend, e robi ul kokën.

Pastaj Allahu i thotë për një mëkat tjetër që robi e ka bërë:

O robi Im, a të kujtohet filan ditë, filan gjynah që e bëre në filan vend, e robi ul kokën përsëri i turpëruar.

Robi thotë: O Zot, a nuk mi ke falur? A nuk mi ke mbuluar mëkatet?

Allahu i thotë: Unë t’i kam mbuluar në Dynja dhe do t’i mbuloj sot para gjithë njerëzve, sepse edhe ti në Dynja nuk ke treguar se çfarë gjynahesh ke bërë.

Në lidhje me këtë Profeti (a.s) ka thënë: “Kur dikush prej jush bën gjynahe, të mbulohet, mos të dalë e të shesë mend përpara të tjerëve, se bëhet sebep për t’u përhapur e keqja”

Dialog:

Murati: Gjyshi, a e fal Allahu atë njeri që mëkaton?

Gjyshi: Po, Allahu e fal nëse njeriu pendohet.

Mira: A të gjitha mëkatet i fal Allahu?

Gjyshi: Allahu i fal të gjitha mëkatet përveç mosbesimit dhe idhujtarisë.

Murati: Unë nuk bëj  gabime asnjëherë dhe as nuk mëkatoj asnjëherë.

Gjyshi: Nuk është e vërtetë. Çdo njeri gabon dhe mëkaton.

Mira: Përse Allahu nuk e fali shejtanin, kurse Ademin (a.s) e fali?

Gjyshi: Sepse shejtani u tregua mëndjemadh dhe nuk e pranoi gabimin, kurse Ademi (a.s) e pranoi gabimin dhe iu lut Allahut që ta falte. Prandaj gabim nuk është të gabosh, por gabim është tregohesh mëndjemadh e mos ta pranosh që ke gabuar.

Murati: Në një ajet kuranor Allahu i Madhëruar thotë: Allahu i do ata që pastrohen dhe pendohen? Cila është lidhja midis pastrimit dhe pendimit?

Gjyshi: Po ja, Allahu i Madhëruar ashtu siç kërkon prej nesh që të pastrojmë trupin, ashtu kërkon prej nesh që ta pastrojmë zemrën dhe zemra pastrohet në rastin kur pendohemi.

Mira: Nëse unë bëj një mëkat a ngarkohen edhe të tjerët me mëkat?

Gjyshi: Jo, askush nuk mbart mëkatin që kryen tjetri.

Murati: Nëse unë bëj një punë të mirë, Allahu e shumfishon shpërblimin, po nëse mëkatoj a e shumfishon Allahu mëkatin?

Gjyshi: Jo, dhe kjo është mirësi prej mirësive të Allahut.

Mira: Kam dëgjuar se kur njeriu bën një mëkat, engjëlli që është ngarkuar për të shkruar mëkatin, nuk e regjistron menjëherë mëkatin, por pret derisa ne të pendohemi. A është e vërtetë kjo?

Gjyshi: Po është e vërtetë, dhe kjo është mirësi prej mirësive të Allahut.

Murati dhe Mira: Allahu ta shpërbleftë me të mira gjyshi.

Tek hoxha…

Njëherë e një kohë, një njeri që kishte mëkatuar shumë, shkon tek një hoxhë dhe e pyet:

A m’i fal Allahu mëkatet mua?

Po, nëse ti pendohesh sinqerisht tek Allahu – i thotë hoxha.

Si është e mundur kur  unë jam i mbushur plot e përplot me mëkate – pyeti njeriu?

O ti njeri, kush i ka krijuar qiejtë dhe tokën – pyeti hoxha?

Ai është Allahu – u përgjigj njeriu.

Kush e kthen ditën në natë dhe natën në ditë – pyeti përsëri hoxha?

Ai është Allahu – u përgjigj njeriu.

Kush e ka nënshtruar Diellin dhe Hënën – pyeti për së treti hoxha?

Ai është Allahu – u përgjigj njeriu.

Si është e mundur e gjitha kjo – pyeti hoxha?

Kjo ndodh me fuqinë e Allahut të Madhëruar – u përgjigj njeriu.

Ashtu sikur Allahu i Madhëruar është i Plotfuqishëm që të krijojë qiejtë e tokën, të kthejë ditën në natë e natën në ditë dhe të nënshtrojë Diellin dhe Hënën, po ashtu është i Plotfuqishëm të t’i falë mëkatet ty nëse pendohesh – tha hoxha duke vënë buzën në gaz.  A nuk e lexuar ajetin kuranor, në të cilin Allahu i Madhëruar thotë: “Ai ka krijuar qiejtë dhe Tokën për të shpallur të Vërtetën. Ai e bën natën të kalojë në ditë dhe ditën në natë. Ai e ka nënshtruar Diellin dhe Hënën. Të gjitha lëvizin për një kohë të caktuar. Vërtet, Ai është i Plotfuqishëm dhe Falës i Madh.”

Në testin e besimit,  Aishja mori  notën 10:

Ja si është përgjigjur ajo pyetjes:  Çfarë duhet të bëjë njeriu që Allahu t’ia falë mëkatet? Njeriu duhet:

Të pendohet sinqerisht

Të bëjë istigfar duke thënë “Estagfirullah”

Të besojë

Të ndjekë rrugën e drejtë.

Të bëjë punë të mira

Të falë e t’i tolerojë të tjerët.

Fëmijë të dashur!

Kur Ademi (a.s) dhe bashkëshortja e tij hëngrën nga pema e ndaluar iu lutën Allahut të Madhëruar që t’i falte dhe Ai i fali. A e dini cila është lutja me cilën ata të dy ju drejtuan Allahut të Madhëruar?

“Rabbena dhalemna enfusena. Ue il lem tagfir lena ue terhmana lenekunenne minel khasirin”

Që do të thotë:

“Zoti ynë, ne i bëmë padrejtësi veteve tona. Nëse Ti nuk na fal dhe nuk na mëshiron, atëherë do të jemi prej të humburve.”

Kush thotë në mëngjes dhe në mbrëmje “Sejjidul Istigfar” do të hyjë në Xhenet.

“Allahum me ente rab bi la ilahe il la ente, khalakteni ue ene abduke, ue ene ala ahdike ue ua’dike mestata’tu, eudhu bike min sherri ma sana’tu, ebu u leke bi ni’metike alejje ue ebu u bi dhenbi, fagfir li dhunubi, fe in nehu la jagfirudh dhunube il la ente.”

Që do të thotë: ë

“O Allah, Ti je Zoti im. Nuk ka zot tjetër përveç Teje që e meriton të adhurohet. Ti më ke krijuar e unë jam robi Yt. Unë do të qëndroj besnik në marrëveshjen dhe premtimin që kam bërë ndaj Teje aq sa të kem mundësi. Kërkoj mbrojtje prej Teje nga e keqja që kam vepruar. Jam mirënjohës ndaj të mirës Tënde ndaj meje dhe e pranoj që kam gabuar. Më fal mua, sepse askush nuk i fal mëkatet përveç Teje.”

Islami fshin gjithçka para tij:

Amër ibn Asi ka qenë një prej atyre njerëzve që për vite me rradhë e ka pasë luftuar Profetin (a.s) dhe muslimanët. Pas betejës së Ahzabit, Amri dhe një grup njerëzish që ia dëgjonin fjalën vendosën që të largoheshin nga Meka dhe të shkonin në Abisini tek Nexhashiu, mbreti i Abisinë. Me vete kishin edhe dhurata. Kur mbërritën në Absisini, Amri shkoi tek Nexhashiju. Para se Amri të hynte tek Nexhashiju, kishte hyrë një korrier të cilin e kishte dërguar Profeti (a.s) me një mision tek Nexhashiju. Amri tha: Tani është rasti më i mirë që unë t’i kërkoj Nexhashijut që të ma dorëzojë korrierin e Muhamedit dhe ta vras atë. Kur Amri hyn tek Nexhashiju, të cilin e kishte mik, kërkon prej tij që t’ia dorëzojë korrierin me qëllim që ta vrasë. Mirëpo Nexhashiju zemërohet shumë dhe nuk pranon. Më pas, Nexhashiju e fton Amrin që të bëhet musliman dhe ai pranon. Pas kësaj, Amri vendos që të shkojë në Medine tek Profeti (a.s).

Rrugës për në Medine, ai takohet me Halid ibn Uelidin, i cili edhe ai si Amri për vite me rradhë e kishte luftuar Profetin (a.s) dhe muslimanët. Edhe Halidi si Amri kishte vendosur që të shkonte në Medine tek Profeti (a.s) për të dëshmuar shehadetin. Kur shkuan në Medine, në fillim hyri Halidi tek Profeti (a.s) dhe dëshmoi shehadetin. Pastaj hyri Amri. Profeti (a.s) i tha atij që të dëshmonte. Për një çast, Amri hezitoi. Profeti (a.s) e pyeti: Pse heziton? O i Dërguar i Allahut për vite me rradhë unë kam luftuar kundra teje dhe kundra muslimanëve. A thua do të më falë Allahu mua – tha Amri?! Profeti (a.s) tha: A nuk e di ti o Amër se ai që pranon fenë Islame, i fshihen të gjithë mëkatet e mëparshme?! Sytë e Amrit ndritën dhe menjëherë ai dëshmoi shehadetin.

Imam Ahmedi dhe hajduti:

Njëherë imam Ahmedi po shkonte rrugës për në xhami. Duke shkuar për në xhami, pa një njeri që vodhi diçka. Më pas, hajduti shkoi në xhami për të falë namazin. Imam Ahmedi u habit dhe i foli atij: Si është e mundur që falesh dhe nga ana tjetër ti vjedh?! Njeriu tha: O imam, kjo është dera ime e hapur tek Zoti, prandaj më lë të qetë.

Pas disa kohësh, imami shkoi në Mekë në Qabe. Për çudi aty pa ish “hajdutin” i cili ishte penduar nga mëkati i hajdutllëkut dhe po i lutej Allahut të Madhëruar me përgjërim që ta falte. Imam Ahmedi tha me vete: “Subhanallah! Ai la një derë të hapur tek Allahu dhe Allahu i hapi derën e pendesës.”

A nuk dëshironi që Allahu t’ju falë?!

Hipokritët shpifën ndaj Aishes, bashkëshortes së Profetit (a.s), bijës së Ebu Bekrit se ajo është e pandershme. Padyshim që kjo shpifje e dëmtoi shpirtërisht Ebu Bekrin. Në mesin e atyre që shpifën ishte edhe Mistahu, një kushëri i Ebu Bekrit të cilin Ebu Bekri e ndihmonte ngaqë ishte i varfër. Më pas, Allahu i Madhëruar do të shpallte ajete kuranore që vërtetonin pafajësinë e Aishes dhe zbuloi gënjeshtrën dhe shpifjen e hipokritëve.

Duke qenë se Mistahu ishte përfshirë në shpifjen që i ishte bërë Aishes, Ebu Bekri tha: Nuk kam për ta ndihmuar më Mistahun. Mirëpo me këtë rast, Allahu i Madhëruar shpalli ajetin kuranor: “Të ndershmit dhe të pasurit nga ju, të mos betohen se nuk do t’u japin të afërmve, të varfërve dhe atyre që për hir të Allahut lanë vendlindjet e tyre, po le t’ua falin atyre gabimin dhe mos t’ua zënë për të madhe. A nuk dëshironi që Allahu t’ju falë ju?Allahu falë dhe mëshiron shumë.”

Kur Ebu Bekri e dëgjoji këtë ajet kuranor, tha: Po kam shumë dëshirë që Allahu të më falë. Kështu që ai ia fali gabim Mistahut dhe vazhdoi ta ndihmonte.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se mëshira e Allahut përfshin të gjithë gjallesat në këtë botë:

Allahu i Madhëruar i do ata që pendohen dhe kërkojnë falje.

Allahu i Madhëruar gëzohet kur dikush pendohet.

Allahu i Madhëruar e pranon pendimin e atij që pendohet.

Allahu i Madhëruar e ka lënë të hapur derën e pendesës derisa njeriut t’i vijë shpirti në fyt ose derisa dielli të lindë nga perëndimi.

Allahu i Madhëruar i fshin veprat e këqija dhe i zëvendëson me të mira për atë person që pendohet.

Allahu i Madhëruar disa engjëj i ka krijuar që të kërkojnë falje për besimtarët.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

O Zot, Ti je Falës e Bujar dhe e do faljen, andaj më fal mua.

O Zot, të kërkoj falje, shëndet dhe besim.

O Zot, mi fal gabimet dhe mëkatet e mia.

O Zot, Falja dhe Mëshira Jote janë më të mëdha se mëkatet e mia.

O Zot, më fal mua, prindërit e mi dhe të gjithë muslimanët dhe muslimanet në Ditën e Llogarisë.

Amin!

]]> https://ardhmeriaonline.com/allahu-eshte-dhuruesi-2/ Sat, 20 Apr 2024 23:41:20 +0000 https://ardhmeriaonline.com/?p=2427 Allahu i Madhëruar thotë:

“A mos vallë, ata kanë në dorë thesaret e mëshirës së Zotit tënd, të Plotfuqishmit, Dhuruesit?!”

Të dashur fëmijë!

Allahu është Dhuruesi (El Uehab).

Allahu është Ai që jep jetën (El Muhji).

Allahu është Ai që e merr jetën (El Mumitu).

Historia e Ibrahimit (a.s) me Nemrudin:

Në kohën kur ka jetuar profeti Ibrahim (a.s) ka qenë një mbret i quajtur Nemrud. Nemrudi nuk besonte tek Allahu, madje ai arriti deri aty sa tha që unë jam zot. Midis Profetit Ibrahim (a.s) dhe Nemrudit ka ndodhur një dialog:

Kush është Zoti yt – pyeti Nemrudi me mëndjemadhësi?

Zoti im është Allahu i Cili ka dhënë jetën çdo gjallese dhe e merr atë – u përgjigj Ibrahimi (a.s)

Edhe unë e jap dhe e marr jetën – tha Nemrudi.

Si – pyeti i habitur Profeti Ibrahim (a.s)?

Nemrudi mori dy të burgosur: Njërin e la të lirë, kurse tjetrin e vrau.

Ky veprim e habiti, Profetin Ibrahim (a.s). Vërtet kaq budalla qenka Nemrudi sa nuk e kuptoi qëllimin e fjalëve të Profetit?! Megjithatë Profeti Ibrahim (a.s) nuk e humbi toruan, por me siguri të plotë i tha Nemrudit:

Zoti im është Allahu i Cili e sjell diellin nga Lindja dhe meqë ti pretendon se je zot sille atë nga perëndimi.

Nemrudi u shtang në vend, u hutua dhe nuk diti se çfarë përgjigje t’i jepte Profetit Ibrahim (a.s)

Allahu nuk më ka dhënë asgjë:

Një ditë një njeri shkon tek një hoxhë dhe i thotë:

Njeriu: Hoxhë i nderuar! Mua Allahu nuk më ka dhënë asgjë.

Hoxha: E përse?

Njeriu: Po ja, filan fisteku ka gjithë atë pasuri, kurse unë nuk kam asgjë.

Hoxha: Biri im, ti je shumë i pasur.

Njeriu: Unë i pasur?! Ha ha sa po gajasem së qeshuri. Pa më trego si qenkam unë i pasur!

Hoxha: A pranon që të japësh dritën e syve në këmbim të një floriri?

Njeriu: Jo kurrrë.

Hoxha: A pranon që të mos dëgjosh në këmbim të një floriri?

Njeriu: Jo kurrë.

Hoxha: A pranon që të japësh gjuhën në këmbim të një floriri?

Njeriu: Jo kurrë.

Hoxha: A pranon të japësh zemrën në këmbim të një floriri?

Njeriu: Jo kurrë.

Hoxha: Pra ti nuk pranon që shikimin, dëgjimin, gjuhën dhe zemrën ta këmbesh me katër florinj?!

Njeriu: Jo, vetëm me katër florinj, por me gjithë pasurinë e botës nuk do t’i këmbeja këto mirësi.

Hoxha: Pra biri im, e shikon që ti je shumë i pasur. Prandaj ti duhet të falenderosh Allahun që të ka dhuruar gjithë këto mirësi në këmbim të asgjëje.

Njeriu: Elhamdulilah.

Le të mendojmë së bashku!

Fëmijë të dashur!

Ne gjithmonë shkojmë në dyqan për të blerë ushqime apo produkte që na nevojiten. Ushqimet të cilat i blejmë kanë një çmim të caktuar. Mirëpo herë pas herë vërejmë se çmimet rriten dhe padyshim një gjë e tillë neve nuk na pëlqen. Përvoja e jetës ka dëshmuar se gjithmonë çmimet e ushqimeve rriten. Kur një gjë e tillë ndodh, ka prej atyre njerëzve që nuk e kanë problem që t’i blejnë ushqimet. Mirëpo ka edhe prej atyre njerëzve (fukarenj) që kur çmimet rriten nuk kanë mundësi që t’i blejnë ato.

Tani imagjinoni, fëmijë të dashur sikur ajri që thithim të shitej në dyqan. Padyshim që do të vinte një ditë që njerëzit do ta rrisnin çmimin e saj dhe një pjesë e njerëzve nuk do të kishin mundësi që ta blinin.

Për këtë arsye ne duhet të falenderojmë Allahun e Madhëruar që na ka dhuruar ajrin të cilin e thithim pa paguar as edhe një lek.

Një poet musliman ka recituar këto vargje:

Thuaji foshnjës që sapo lind, fillon e qan pa pushim:

Kush të bëri të qash, kush ta mësoi këtë aktrim?!

Kur ta shohësh gjarprin, helmin e tij ta hedhë me furi,

Pyete: kush të krijoi me helm në brendësi?!

E pyete: o gjarpër si ja bën për të jetuar,

Me helmin vdekjeprurës, që në gojë e ke strehuar?!

Pyeti barqet e bletëve: mjalti nga ju si pikoi?!,

E mjaltit thuaji: kush të ëmbëltoi?!

Qumështin steril, që në brendinë,

Me gjak e fekale të bagëtisë qe strehuar,

Pyete: kush të bëri të kulluar?!

Rezen e diellit që nga skajet drejt tokës udhëton,

Pyete: në rrugën për tek njerëzit kush të komandon?!

Hënën kur ta shohësh të vezulloj,

Pyete: kush bëri që drita jote të ndriçoj?!

O njeri, përmbahu, bëj kujdes, ku po shkon?

Nga Zoti yt i Lartmadhëruar ç’po të çorienton?

 Profeti Sulejman (a.s) i lutet Dhuruesit:

Profeti i Allahut, Sulejmani (a.s) vazhdimisht e falenderonte Allahun për mirësitë dhe begatitë e shumta që Allahu i kishte dhënë. Njëherë, ai iu lut Allahut me këto fjalë: “O Zoti im, më fal dhe më dhuro një pushtet që të mos e ketë askush pas meje. Me të vërtetë, Ti je Dhurues i madh!”

E Allahu i Madhëruar iu përgjigj lutjes së Sulejmanit (a.s).

Allahu i Madhëruar i dha atij pushtet e mbretëri të madhe si askush tjetër.

Allahu i Madhëruar i dha atij erën që e shpinte ku të dëshironte.

Allahu ia nënshtroi atij xhindet. Disa prej xhindëvve ndërtonin çfarë ai të dëshironte kurse të tjerë zhyteshin në thellësitë e detrave dhe i sillnin atij thesare nga më të ndryshmet.

E nuk ka dyshim se Sulejmani (a.s) e falenderonte Allahun e Madhëruar për këto të mira që Ai i kishte dhënë.

Abullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të dëgjuar hytben dhe për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, hoxha tha se:

Allahu ka krijuar jetën dhe vdekjen.

Në këtë botë njerëzit nuk do të jetojnë gjithmonë, por do të vdesin, sepse kush ka lindur edhe do të vdesë.

Mirëpo në botën tjetër, Allahu do t’i ringjallë njerëzit nga i pari deri tek i fundit.

Në botën tjetër njeriu do të jetojë përgjithmonë dhe nuk do të vdesë kurrë.

Abdullahu i dëgjoi me vëmendje fjalët e hoxhës dhe e kuptoi se Ai i cili na e ka dhënë jetën, do të na e marrë atë dhe do të na ringjallë është Allahu, Dhuruesi i gjërave.

Besimtari është falenderues:

Besimtari duhet të falenderojë Allahun e Madhëruar për të mirat dhe begatitë që i ka dhënë.

Besimtari duhet ta falenderojë Allahun e Madhëruar për mirësinë e besimit.

Besimtari duhet ta falenderojë Allahun e Madhëruar që ia ka mundësuar atij që ta adhurojë Atë.

Besimtari duhet ta falenderojë Allahun e Madhëruar që ia ka shpallur Kuranin, Profetit Muhamedit (a.s)

Besimtari duhet ta falenderojë Allahun e Madhëruar që për robërit e Tij besimtarë ka përgaditur Xhenetin.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

O Allah! Krijues i qiejve, Tokës e ç’ka midis tyre. O Dhurues i të mirave dhe begative!

Më jep jetë dhe më mundëso që vetëm Ty të adhuroj dhe vetëm prej Teje ndihmë të kërkoj.

Më dhuro nga begatitë e Tua të pafundme në këtë botë.

Zoti ynë! Mos na i lër zemrat tona që të shmangen nga e vërteta pasi Ti na ke udhëzuar dhe na dhuro mëshirë nga mëshira Jote. Vërtet Ti je Dhurues i Madh.

Zoti ynë. Më dhuro mua prindërve të mi dhe gjithë besimtarëve nga të mirat dhe begatitë e Xhenetit të cilin e ke krijuar enkas për besimtarët.

Amin!

“Ky është krijimi i Allahut. Më tregoni çfarë kanë krijuar të tjerët përveç Tij?!”

Të dashur fëmijë!

Allahu është Krijuesi (El Khaliku)

Allahu është Shpikësi.(El Bari’u)

Allahu është Formësuesi.(El Musauuiru)

Dialog:

Sajmiri: Babi! Kush e ka krijuar qiellin?

Babi: Allahu.

Marsida: Po Tokën kush e ka krijuar?

Babi: Allahu.

Olsi: Po njerëzit.

Babi: Allahu. Fëmijët e mi të dashur, gjithçka që ne shohim me sy i ka krijuar Allahu. Si mendoni ju fëmijë, çfarë gjërash të tjera ka krijuar Allahu?

Tregim

Musai (a.s) ka qenë i Dërguar i Allahut. Allahu e pat ngarkuar Musain (a.s) me një mision shumë të rëndësishëm. Ai (a.s) bashkë me vëllain e tij Harunin (a.s) duhet të shkonin tek Faraoni, mbreti i Egjiptit.

Kur Musai (a.s) dhe Haruni (a.s) shkuan tek Faraoni, ai i pyeti:

Përse keni ardhur?

Kemi ardhur të të themi se ti duhet të besosh tek Zoti – u përgjigj Musai (a.s)

A ka zot tjetër përveç meje – tha me mburrje Faraoni?!

Po – tha Musai (a.s). Ai është Allahu.

E kush është Allahu – pyeti Faraoni me përçmim?!

Allahu është Ai i cili ka krijuar gjithçka dhe ka orientuar për të kryer funksionin për të cilin është krijuar.

Faraoni u shtang nga kjo përgjigje dhe nuk arriti t’i kthente përgjigje Musait (a.s)

Le të mendojmë së bashku:

Fëmijë të dashur!

A nuk e keni parë se:

Allahu e ka krijuar diellin dhe ai për çdo ditë lind nga lindja dhe perëndon nga perëndimi.

Allahu e ka krijuar ditën dhe natën dhe asnjëherë nuk ndodh që dita të vijë para natës apo anasjelltas.

Allahu e ka krijuar Tokën dhe ajo gjithmonë rrotullohet rreth vetes dhe Diellit.

Allahu i ka krijuar yjet dhe ato zbukurojnë qiellin.

Allahu e ka krijuar qiellin dhe ai mban yjet, diejtë, planetët e çdo trup qiellor

Profeti Ibrahim (a. s) e fton popullin e tij të besojë tek Krijuesi.

Populli i Ibrahimit (a.s) ishte një popull që në vend që të besonin tek Allahu, besonin se zoti i tyre ishin yjet, dielli apo hëna. Ibrahimi (a.s) dëshironte t’ju tregonte atyre se Ai që e meriton të adhurohet është vetëm Allahu, i Cili ka krijuar yjet, diellin, hënën e gjithçka tjetër. Fëmijë të dashur a e dini se çfarë bëri Ibrahimi (a.s)?

Një natë, Ibrahimi (a.s) pa një yll që ndriçonte dhe i tha popullit të tij: Ky është zoti im. Por kur ylli u zhduk të nesërmen, ai tha: Jo ky nuk është zoti im, sepse unë nuk i dua ata që zhduken.

Një natë, Ibrahmi (a.s) pa hënën dhe u tha atyre: Kjo është zoti im. Por kur të nesërmen, hëna u zhduk siç u zhduk më parë edhe ylli, ai tha: Jo kjo nuk është zoti im. Nëse Zoti im nuk më udhëzon, unë kam për të qenë i humbur.

Pastaj, gjatë ditës Ibrahimi (a.s) pa diellin dhe u tha atyre: Ky është zoti im, sepse ky është më i madh. Por kur erdhi nata, e dielli u zhduk, Ibrahimi (a.s) ju drejtua popullit të tij:

Unë nuk besoj tek yjet që ju i adhuroni në vend të Allahut. Unë i drejtohem vetëm Allahut që krijoi qiejtë edhe tokën Unë nuk besoj në besime të kota dhe unë nuk jam idhujtar.

Dialog:

Ajla: Mami, përse Allahu i ka krijuar sytë?

Mami: Që të shohim.

Ajla: Po veshët?

Mami: Që të dëgjojmë

Ajla: Po hundën?

Mami: Që të marrim frymë.

Ajla: Po mushkëritë?

Mami: Që të marrim frymë.

Ajla: Po zemrën?

Mami: Që të jetojmë.

Ajla: Faleminderit mami që më bëre të kuptoj se përse janë krijuar sytë, veshët, hunda, mushkëritë dhe zemra. A mund të bëjë edhe një pyetje të fundit.

Mami: Patjetër e dashur?

Ajla: Po neve, përse na ka krijuar Allahu?

Mami: Që ta besojmë Allahun, ta falenderojmë Atë për mirësitë që na ka dhënë dhe që ta adhurojmë vetëm Atë dhe askënd tjetër përveç Tij.

Ajla: Allahu ta shpërbleftë mami.

Në orën e besimit, Fiona mori notën 10 -të.

Arsyeja e kësaj është se mësuesja i tha:

Allahu, çdo gjë që e ka krijuar e ka krijuar çift. A mund të më tregosh dhjetë shembuj:

Po – tha Fiona dhe filloi:

1 – Allahu ka krijuar mashkullin dhe femrën.

2 – Allahu ka krijuar ditën dhe natën.

3 – Allahu ka krijuar plusin dhe minusin.

4 – Allahu ka krijuar verën dhe dimrin.

5 – Allahu ka krijuar të mirën dhe të keqen.

6 – Allahu ka krijuar lumturinë dhe fatkeqësinë.

7 – Allahu ka krijuar jetën dhe vdekjen.

8 – Allahu ka krijuar forcën dhe dobësinë.

9 – Allahu ka krijuar shëndetin dhe sëmundjen.

10 – Allahu ka krijuar gjërat e ëmbla dhe gjërat e hidhura.

Dialog:

Jaseri: Kush është njeriu i parë që është krijuar?

Ajni: Ademi (a.s)

Jaseri: A është e vërtetë se njeriu i parë e ka prejardhjen nga majmuni?

Ajni: Jo, kjo nuk është e vërtetë. Njeriun e parë e ka krijuar Allahu.

Jaseri: Nga se e ka krijuar Allahu njeriun e parë?

Ajni: Nga dheu dhe ai është krijuar pa nënë dhe pa baba.

Jaseri: Po njeriu i dytë, që ka krijuar Allahu kush është?

Ajni: Ajo është bashkëshortja e Ademit (a.s), Havaja të cilën Allahu e krijoi nga brinja e Ademit (a.s)

Jaseri: Po pastaj si janë krijuar njerëzit e tjerë?

Ajni: Më pas njerëzit kanë lindur nga Ademi (a.s) dhe Havaja. Dhe kjo traditë e krijimit ka qenë dhe do të jetë deri në fund të botës. Allahu i ka krijuar të gjithë njerëzit nga mashkulli dhe femra  prej një pikë uji.

Jaseri: Kam dëgjuar se një Profet është krijuar pa baba. Kush është ai Profet?

Ajni: Ai është Profeti Isa (a.s)

Jaseri: Sa i madhërishëm është Allahu që ka krijuar njeriun në forma të ndryshme.

Ajni: Lëvduar qoftë Allahu më i miri Krijues.

Veza apo pula?

Fëmijë të dashur!

Ateistët janë njerëz të cilët nuk besojnë fare tek Zoti. Ky mosbesim i tyre i shtyn ata në disa rrugica të ngushta dhe qorrsokake, nga të cilat ata nuk dinë se si të përgjigjen.

Për shembull, ata pyesin kush ka lindur më parë; veza apo pula.

Nëse ti përgjigjesh veza, atëherë ai thotë po veza nga ka dalur?!

E nëse ti përgjigjesh pula, atëherë ai të thotë po pula nga ka dalur?!

Nëse do të mendojmë kaq cekësisht, ne nuk kemi për ta gjetur kurrë përgjigjen e kësaj pyetjeje.

Megjithatë për ne besimtarët përgjigja e kësaj pyetje është shumë e thjeshtë. Për ne nuk ka rëndësi se kush është krijuar në fillim, dhe asnjë nuk e di se kush është krijuar më parë. Por ajo që ne e dimë me siguri dhe besojmë është se Allahu ka nisur fillimin e krijimit të njërës prej tyre dhe më pas, ky cikël i vezës dhe pulës ndodh përherë.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të dëgjuar hytben dhe për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, hoxha tha se:

Allahu është Krijuesi dhe Formësuesi i krijesave.

Allahu i ka krijuar trupat qiellorë dhe u ka dhënë atyre formë të rrumbullakët.

Allahu i ka krijuar kafshët në atë formë që ata të ecin me katër këmbë.

Allahu i ka krijuar shpendët në atë formë që të fluturojnë.

Allahu i ka krijuar peshqit në atë formë që të notojnë.

Allahu i ka krijuar zvarranikët në atë formë që të zvarriten.

Allahu i ka krijuar njerëzit në atë formë që të ecin me dy këmbë.

Abdullahu i dëgjoi me vëmendje fjalët e hoxhës dhe e kuptoi se Allahu është Krijuesi, Shpikësi dhe Formësuesi i të gjithë krijesave.

Ja se si i lutet Kenza Allahut të Madhëruar:

O Allah, Krijues i qiejve dhe Tokës të falenderoj që më ke krijuar në formën më të bukur.

O Allah, Krijues i qiejve dhe Tokës më bëj besimtare dhe muslimane të devotshme.

O Allah, Krijues i qijve dhe Tokës, Ti që ke krijuar Xhenetin, më bëj prej banorëve të Xhenetit.

]]> https://ardhmeriaonline.com/ekzistenca-e-allahut/ Thu, 17 Aug 2023 10:19:12 +0000 https://ardhmeriaonline.com/?p=1338 Allahu i Madhëruar thotë në Kuran:

“A nuk e shihni atë që mbillni?! A ju e bëni të mbijë, apo e bëjmë Ne që të mbijë?

Apo e shikoni ujin që po e pini? A ju po e lëshoni atë nga retë, apo e lëshojmë Ne?

A e keni parë zjarrin që ju e ndizni? A ju e krijuat drurin e tij, apo Ne jemi Krijues?

A mos janë krijuar nga asgjëja, apo vetë ata janë krijues?

A mos i krijuan ata qiejt e tokën?

A mos kanë ata zot tjetër përveç Allahut?!”

Të dashur fëmijë!

Allahu është Zoti i qiejve dhe i tokës.

Allahu është Zoti i botëve.

Allahu është i vetmi Zot që duhet të adhurohet.

Nuk ka zot tjetër përveç Allahut..

Dialog:

Amiri: Gjyshi, A e ekziston Zoti?

Gjyshi: Po, nipi im i dashur?

Amiri: Po unë nuk e shikoj.

Gjyshi: Nipi im i dashur, jo çdo gjë që ne nuk e shikojmë nuk do të thotë se nuk ekziston.

Amiri: Nuk e kuptoj këtë shprehje, a mund të ma shpjegosh me një shembull

Gjyshi: A e do ti gjyshin?

Amiri: Po shumë.

Gjyshi: Po unë nuk e shikoj dashurinë që ti ke për mua.

Amiri: Ah, tani e kuptova. Dashuria eksiston, megjithëse ne nuk e shikojmë.

Gjyshi: Pastaj, nipi im i dashur, ne e kemi të pamundur që të shikojmë gjëra të cilat i ka krijuar Zoti, si për shembull madhësinë e qiellit, diellin drejtpërdrejtë e kështu me rradhë.

Amiri: Kjo do të thotë se kur ne nuk shikojmë krijesat e Zotit, nuk kemi si të shikojmë Zotin.

Gjyshi: Bravo nipi im i dashur.

Në klasë:

Mësuesi – i cili nuk besonte tek Allahu – i pyet nxënësit:

A e shikoni qiellin?

Po – thanë nxënësit njëzëri.

Kjo do të thotë se qielli ekziston – tha mësuesi. Pastaj mësuesi ju bëri nxënësve një pyetje tjetër:

A e shikoni Zotin ?

Jo – thanë nxënësit njëzëri.

Kjo do të thotë se Zoti nuk ekziston – tha mësuesi.

Nxënësit ngelën të shtangur nga këto fjalë të mësuesit dhe nuk po dinin se si të reagonin.

Mirëpo Jurgeni e merr situatën nën kontroll dhe i pyet shokët?

A e shikoni mësuesin?

Po – thanë shokët?

Kjo do të thotë se mësuesi ekziston. Pastaj ai i pyeti shokët për së dyti:

A e shikoni trurin e mësuesit?

Jo – thanë ata.

Kjo do të thotë se mësuesi nuk ka tru – tha Jurgeni.

Tregim:

Shumë kohë më parë ka jetuar një hoxhë shumë i ditur që quhej Ebu Hanife.

Në kohën kur ka jetuar ky hoxhë, ka patur disa njerëz ateistë e filozofë që nuk besonin tek Allahu.

Një ditë, ata kërkuan prej hoxhës që të diskutonin rreth ekzistencës së Zotit.

Po – tha hoxha. Do të takohemi ditën e djelë në orën një.

Ditën e djelë, ateistët dhe filozofët kishin ardhur në vendtakim qysh gjysmë ore përpara për të pritur hoxhën.

Mirëpo hoxha ende nuk kishte ardhur.  Erdhi ora një, madje edhe kaloi, prit e prit por hoxha nuk po dukej gjëkundi. Ora shkoi dy dhe hoxha akoma nuk kishte ardhur.

Siç duket, hoxha ka pasë frikë që të diskutonte me ne – thanë ata të kënaqur e të lumtur.

Pritën edhe pak minuta derisa kur u bënë gati për të ikur, hoxha mbërriti.

Ju kërkoj falje për vonesën – tha hoxha.

Nuk ka problem thanë ata. Po përse u vonove – pyetën ata?

Po ja – tha hoxha, ju e dini që shtëpinë e kam në krahun tjetër të lumit. Sot, unë dola herët nga shtëpia, por kur mbërrita në breg, nuk kishte asnjë varkë që të mund të kaloja lumin. Prit e prit, por më kot se nuk erdhi dhe asnjë varkë.

Po atëherë si erdhe – pyetën ateistët?

Duke pritur, papritur pashë një pemë që u pre vet dhe ra në lum, pastaj ajo pemë u pre në copëza të vogla dhe u bë  vetvetiu në formë varke. Menjëherë unë hipa në varkë dhe ajo lundroi vetë derisa mbërrita tek ju – tha hoxha.

A je budalla – i thanë ateistët?!

Apo tallesh me ne – thanë disa të tjerë?

Si është e mundur që varka të bëhet vetë e të lundrojë po vetë – thanë disa të tjerë.

Ju e gjykuat veten tuaj – tha hoxha.

Po si – thanë ateistët?

Kur një varkë nuk mund të bëhet e të lundrojë vetvetiu, si mund që i gjithë universi të krijohet vetvetiu – tha hoxha me buzë në gaz?!

Ngjarje e vërtetë:

Në klasën tonë kemi një nxënës i cili beson tek Zoti dhe është besimtar i mirë. Ai quhet Agim. Shumë kohë më parë, Agimi ishte ateist dhe nuk besonte fare tek Zoti.

Mirëpo njëherë ndodhi që ai ishte bashkë me vëllain e tij të madh me varkë në mes të detit. Papritmas varka u përmbys dhe Agimi bashkë me të vëllanë ranë në det. Agimi dhe vëllai i tij nuk dinin not. Ata thirrën për ndihmë, po askush nuk ishte pranë. Atëherë vetvetiu, Agimi tha: O Zot na ndihmo. O Zot na shpëto. Siç ishin në këtë gjendje tepër të vështirë, papritmas pranë tyre u shfaq një dërrasë. Ata të dy e kapën dërrasën dhe filluan të mbaheshin aty. Pas shumë përpjekjeve dhe mundimesh, ata të dy dolën shëndoshë e mirë në breg.

Agimi e falenderoi Zotin që e shpëtoi atë dhe të vëllanë nga mbytja dhe qysh nga ajo ditë, ai u bë një besimtar i mirë.

Le të mendojmë së bashku!

Ateistët mendojnë se kjo botë: qielli, yjet, planetet, malet, fushat, detrat, liqenet, lumenjtë, bimët, kafshët, zogjtë, njerëzit e të gjithë krijesat e tjera janë krijuar rastësisht dhe se ato nuk i ka krijuar Zoti.

Po a është kjo e vërtetë?

Padyshim që kjo nuk është e vërtetë, sepse asnjë krijesë nuk është krijuar rastësisht, por të gjitha ato i ka krijuar Zoti. Për të kuptuar se asgjë nuk është krijuar rastësisht, le të marrim një shembull:

Ju e dini shumë mirë se gjuha shqipe ka 36 – të shkronja. Me këto shkronja do të bësh  dy veprime:

Veprim i parë: Merrni një kuti dhe brenda saj vendosni të gjitha shkronjat veç e veç. Tundeni kutinë dhe pastaj hidhini shkronjat në dysheme, rastësisht dhe jo me rregull. Si mendoni fëmijë, pasi t’i keni hedhur shkronjat në dysheme në këtë formë, a është formuar një roman, novelë, tregim, paragraf, apo fjalë?! Përsëriteni këtë veprim disa herë, madje po të dëshironi gjithë ditën. Çfarë do të vini re. As edhe njëherë të vetme nga hedhja e shkronjave në mënyrë krejtësisht të rastësishme nuk do të krijohet as një fjalë dhe asgjë tjetër.

Veprimi i dytë: Këtë rradhë merrni shkronjat e gjuhës shqipe dhe filloni t’i vendosni shkronjat duke i renditur vetë ju fjalët. Për shembull për të ndërtuar fjalën “besim”, çfarë do të bëni? Do të merrni shkronjën “B” dhe do ta vendosni në fillim, pastaj shkronjën “e”,  shkronjën“s”, shkronjën “i” dhe në fund shkronjën “m” dhe si rrjedhojë ju do ta formoni këtë fjalë shumë thjeshtë. Duke vepruar kështu me rregull, ju do të keni mundësi që të krijoni shumë fjalë, paragrafe, tregime..etj.

Nëpërmjet këtij shembulli të vogël, a e kuptoni se asgjë nuk është krijuar rastësisht, por është krijuar me rregull dhe përsosmëri nga Zoti.

Në orën e besimit:

Mësuesja: Nxënës të dashur! A mund të më thoni se kush e ka krijuar universin?

Sonila: Unë mendoj se e ka krijuar nëna natyrë.

Mësuesja: Jo, nuk është e vërtetë.

Eduarti: Unë mendoj se është krijuar vetë, rastësisht.

Mësuesja; Jo, nuk është e vërtetë.

Renisi: Unë mendoj se është krijuar nga një alien.

Mësuesja; Jo, nuk është e vërtetë.

Shega: Unë mendoj se është krijuar nga një galaktikë tjetër.

Mësuesja: As kjo përgjigje nuk është e saktë.

Nxënësit njëzëri: Po atëherë kush e ka krijuar?

Mësuesja: Ai është Allahu.

Vjershë:

Thuaji foshnjës që sapo lind, fillon e qan pa pushim:

Kush të bëri të qash, kush ta mësoi këtë aktrim?!

Kur ta shohësh gjarprin, helmin e tij ta hedhë me furi,

Pyete: kush të krijoi me helm në brendësi?!

E pyete: o gjarpër si ja bën për të jetuar,

Me helmin vdekjeprurës, që në gojë e ke strehuar?!

Pyeti barqet e bletëve: mjalti nga ju si pikoi?!,

E mjaltit thuaji: kush të ëmbëltoi?!

Qumështin steril, që në brendinë,

Me gjak e fekale të bagëtisë qe strehuar,

Pyete: kush të bëri të kulluar?!

Rezen e diellit që nga skajet drejt tokës udhëton,

Pyete: në rrugën për tek njerëzit kush të komandon?!

Hënën kur ta shohësh të vezulloj,

Pyete: kush bëri që drita jote të ndriçoj?!

O njeri, përmbahu, bëj kujdes, ku po shkon?

Nga Zoti yt i Lartmadhëruar ç’po të çorienton?

“Ai është Sunduesi mbi njerëzit e Vet. Ai është i Urti dhe ka dijeni për gjithçka.”

Të dashur fëmijë!

Allahu është i Urti (El Hakimu)

Allahu është i Gjithëdijshmi (El Alimu)

Allahu është i Gjithëinformuari (El Khabiru)

Allahu është Gjithëpërfshirësi(El Uasiu)

Allahu është Dëgjuesi (Es Semiu)

Allahu është Vështruesi (El Basiru)

Allahu është Mbrojtësi (El Hafidhu)

Allahu është Falësi (El Afu’u)

Të dashur fëmijë!

Çdo krijesë të cilën e ka krijuar Allahu i Madhëruar është krijuar për një urtësi të caktuar.

Allahu i Madhëruar e ka krijuar Diellin që ne të ngrohemi nëpërmjet tij.

Allahu i Madhëruar e ka krijuar Tokën të përshtatshme për të gjithë gjallesat.

Allahu i Madhëruar e ka krijuar ujin që është i domosdoshëm për të gjithë gjallesat.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar bagëtitë që të përfitojmë nga qumështi dhe mishi i tyre.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar sytë që të shikojmë.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar veshët që të dëgjojmë.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar mushkëritë që të marrim frymë.

Allahu i Madhëruar i ka krijuar njerëzit dhe xhindet që ta adhurojnë Atë.

Ajete kuranore që flasin për urtësinë e krijimit:

Allahu i Madhëruar thotë:

“Mos vallë, keni menduar që Ne ju kemi krijuar kot dhe që nuk do të ktheheshit te Ne për t’ju gjykuar?!”

“Ne nuk e kemi krijuar kot qiellin, Tokën dhe çfarë ndodhet midis tyre. Kjo është hamendja e jobesimtarëve.”

“Vallë a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?!”

“Xhindet dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë.”

Le të mendojmë së bashku!

A e keni vënë re se:

Vetullat na e shtojnë bukurinë dhe gjatë verës pengojnë djersën që del nga balli që të depërtojë në sy. Imagjinoni nëse nuk do ishin vetullat se çfarë do të ndodhte  kur djersa do të na binte në sy? Ky është krijimi i Allahut,të Gjithëdijshmit të Urtit.

Me qëllim që jeta të vazhdojë normalisht zemra duhet të rrahë pa ndërprerje. Rrahja e zemrës ndodh automatikisht. Imagjinoni nëse ajo nuk do të rrihte vazhdimisht apo automatikisht se çfarë do të ndodhte. Ky është krijimi i Allahut,të Gjithëdijshmit të Urtit.

Duart e secilit prej nesh janë të barabarta. Po ashtu edhe këmbët. Imagjinoni se sa të shëmtuar do të ishim nëse një dorë apo një këmbë do të ishte më e gjatë se tjetra? Ky është krijimi i Allahut,të Gjithëdijshmit të Urtit

Mollëzat e gishtave janë shumë të ndjeshme. Kurse thonjtë nuk janë të ndjeshëm. Imagjinoni sikur poshtë thonjve do të kishte nerva të ndjeshmërisë çfarë do të ndodhte kur të prisnim thonjtë?! Ky është krijimi i Allahut,të Gjithëdijshmit të Urtit.

Katër gishtat e dorës janë bashkë kurse gishti i madh dorës është veç. Imagjinoni sikur gishti i madh do të ishte bashkë me të tjerët, si do të arrinim t’i kapnim gjërat?! Ky është krijimi i Allahut,të Gjithëdijshmit të Urtit.

Fëmijë të dashur a nuk e shikoni se i Gjithëdijshmi, i Urti çdo gjë gjë e ka krijuar në formën më të përsosur.

Në klasë:

Mësuesi: Selamu alejkum.

Nxënësit: Ue alejkum selam.

Mësuesi: Raidi, për çfarë folëm herën e kaluar?

Raidi: Për diturinë dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar.

Mësuesi: Ueda, cili është qëllimi që Allahu i Madhëruar i ka krijuar njerëzit.

Ueda: Allahu i Madhëruar i ka krijuar njerëzit që ta adhurojnë Atë.

Mësuesi: Mursel, përse i ka dërguar Allahu i Madhëruar profetët?

Murseli: Allahu i Madhëruar i ka dërguar Profetët që t’i udhëzojnë njerëzit në rrugën e drejtë. Po ashtu edhe Kuranin e ka shpalluar që t’i udhëzojë ata në rrugë të drejtë.

Mësuesi: Franci, A e dimë ne urtësinë e gjithçkaje që Allahu i Madhëruar e ka krijuar?

Franci: Çdo gjë që Allahu i Madhëruar e ka krijuar ka një urtësi, por nuk është kusht që ne ta dimë. Disa prej tyre i dimë dhe të tjera nuk i dimë.

Mësuesi: Esmira, përse Allahu i Madhëruar na ka urdhëruar që të bëjmë punë të mira?

Esmira: Sepse ato janë të dobishme.

Mësuesi: Nertila, Përse Allahu i Madhëruar na ka ndaluar që të bëjmë punë të këqija?

Nertila: Sepse ato janë të dëmshme.

Mësuesi: Fatime, Feja islame ka rregulla dhe ligje të cilat duhet të zbatohen. Mund të thuash një urtësi në lidhje me këtë.

Fatime: Rregullat dhe ligjet që Allahu i Madhëruar ka vendosur janë të vlefshme për çdo kohë, vend e popull.

Mësuesi: Ju lumtë fëmijë.

Urtësia e Allahut:

Isli: Mami, dua të bëj disa pyetje në lidhje me urtësinë e Allahut?

Mami: Urdhëro e pyet.

Isli: Ku qëndron urtësia e Allahut kur ne sëmuremit?

Mami: Që ne t’ia dimë vlerën shëndetit, që të bëjmë durim dhe Allahu të na e shpërblejë për durimin tonë.

Isli: Ku qëndron urtësia e Allahut kur ne harrojmë?

Mami: Jo gjithmonë harresa është e keqe. Imagjino sikur të na vijnë nëpër mend – orë e çast –  të gjitha ato fatkeqsi që na kanë ndodhur, se çfarë do të ndodhte me ne? Shyqyr Zotit që ne i kemi harruar dhe padyshim kjo është një mirësi nga Allahu i Madhëruar.

Isli: Ku qëndron urtësia e Allahut që disa njerëz janë të pasur dhe disa të varfër?

Mami: Në këtë jetë njeriu do të sprovohet sikur është i pasur ashtu edhe i varfër. Ai që është i pasur duhet ta falenderojë Allahun e Madhëruar, kurse ai që është i varfër duhet të bëjë durim. Nëse i pasuri falenderon dhe i varfri bën durim ai e ka kaluar sprovën. Por nëse i pasuri nuk falenderon, apo i varfri nuk bën durim, atëherë në këtë rast ai nuk e ka kaluar sprovën.

Isli: Ku qëndron urtësia e Allahut tek sprovat që i bijnë besimtarit?

Mami: Sprovat janë si puna e ilaçit që njeriu pi kur është sëmurë. Ilaçi vërtet është i hidhur por ai e përmirëson gjendjen e të sëmurit. Po kështu, vërtet, sprova mund të jetë e rëndë, por nëse njeriu e kalon atë me sukses, Allahu e shpërblen besimtarin me shumë të mira.

Isli: Ku qëndron urtësia e Allahut që unë i lutem Atij dhe përgjigja e lutjes vjen me vonesë?

Mami: Vetë fakti që ti i lutesh Allahut është adhurim dhe kur ti adhuron Allahun nuk ka dyshim që Ai do ta shpërblejë me të mira. Allahu e di se çfarë është e mirë për ty dhe çfarë nuk është e mirë për ty. Ngandonjëherë ti i lutesh Allahut dhe nëse Allahu i përgjigjet lutjes tënde, ajo mund të jetë e dëmshme për ty.

Isli: Faleminderit mami. Allahu ta shpërbleftë me të mira.

Urtësia nga vdekja e babait të imam Gazaliut:

Shumë kohë më parë ka jetuar një imam që është shquar për dijen e tij të madhe. Ai quhej Ebu Hamid El Gazali. Kur imam Gazali ishte i vogël, babai i tij sëmuret rëndë dhe nga kjo sëmundje ai ndërroi jetë duke i lënë imam Gazalin dhe vëllain e tij më të vogël jetimë. Padyshim që imam Gazali dhe vëllai i tij u mërzitën shumë, por ky ishte caktimi i Allahut të Madhëruar. Para se babai i imam Gazalit të ndërronte jetë, i thotë një shokut të tij që të kujdeset për fëmijët e tij të vegjël. Dhe ai e merr përsipër që të kujdeset për dy jetimët. Mirëpo shoku i babait ishte i varfër dhe pas njëfarë kohe detyrohet që t’i çojë dy jetimët në një medrese që kishte konvikt, sepse në konvikt kishte për të ngrënë. Hyrja në medrese ishte çelësi i suksesit të imam Gazalit, i cili do të përkushtohej në rrugën e dijes derisa arriti në pozitën e lartë të dijetarëve të Islamit. Kur imami u rrit teksa po analizonte historinë e vet tha:

Gjithçka që  ka ndodhur ka ndodhur me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar. Ajo që në pamje të parë ishte fatkeqsi, në të vërtetë ishte mëshirë nga Allahu i Madhëruar për gjithsecilin prej nesh.

Ishte mëshirë për babain sepse shpëtoi nga vuajtjet e rënda të sëmundjes.

Ishte mëshirë për shokun e babait sepse ai kujdes për dy jetimë.

Ishte mëshirë për ne sepse vajtja jonë në medrese na mundësoi që të mësonim dijen fetare.

Në testin e besimit Jasmina mori notën 10. Ja si i është përgjigjur ajo pyetjes:

Prej urtësisë së Allahut të Madhëruar është se njeriu do të shpërblehet sipas asaj që punon. Jep 5 – së shembuj që e vërtetojnë një gjë të tillë!

Kush ia fsheh një të metë muslimanit, Allahu ia fsheh atij një të metë.

Kush ia zbulon një të metë muslimanit, Allahu ia zbulon atij një të metë.

Kush i toleron dhe i mëshiron të tjerët, Allahu e mëshiron atë.

Kush ia lehtëson barrën një njeriu, Allahu ia lehtëson atij një barrë në këtë botë dhe tjetrën.

Kush fal dikënd, Allahu e fal atë.

Abdullahu në xhami:

Ditën e Xhuma, Abdullahu shkoi në xhami për të falur xhumanë. Gjatë hytbes, ai dëgjoi imamin që po thoshte se:

Allahu i Madhëruar i ka dhuruar dituri dhe urtësi familjes së Ibrahimit (a.s)

Allahu i Madhëruar i ka dhuruar dituri dhe urtësi Profetit Daud (a.s)

Allahu i Madhëruar i ka dhuruar dituri dhe urtësi Profetit Isa (a.s)

Allahu i Madhëruar i ka dhuruar dituri dhe urtësi Profetit Muhamed (a.s)

Allahu i Madhëruar i ka dhuruar dituri dhe urtësi Lukmanit.

Allahu i jep dituri dhe urtësi kujt të dojë

Kujt i jepet dituri e urtësi i është dhënë një Mirësi e Madhe.

Si duhet të sillet muslimani ndaj gjërave që ndodhin me dijen dhe urtësinë e Zotit?

Ndoshta ne duam që të na vijë një e mirë, por ajo nuk ndodh për shkak se është e dëmshme për ne. Ose mund të urrejmë që të ndodhë diçka e ajo ndodh për shkak se është e dobishme për ne. Çdo gjë që ndodh në univers ndodh me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar. Allahu i Madhëruar e di fundin e çdo gjëje që na ndodh. Prandaj është shumë e rëndësishme për ne që kur na ndodh diçka – na pëlqen apo jo – ne duhet të themi duke qenë të bindur plotësisht me gjithë zemër se kjo gjë ka ndodhur me dijen dhe urtësinë e Allahut të Madhëruar i Cili e di të fshehtën, duhet të jemi të kënaqur me caktimin e Allahut dhe duhet ta falenderojmë Atë.

Urtësia nga historia e Jusufit (a.s):

Njëherë e një kohë, dikush shkoi tek një hoxhë dhe i drejtoji këtë pyetje:

Hoxhë i nderuar! Pas humbjes së Jusufit (a.s ) vite me rradhë, të Benjamit dhe djalit tjetër, Profeti Jakub (a.s) tha: “Unë do të duroj, me shpresën që Allahu do të më bashkojë me të gjithë. Vërtet, Ai është më i Dijshmi më i Urti.” E ku qëndron urtësia në këtë mes?

Në këtë histori ka disa urtësi dhe jo vetëm një – tha hoxha.

Ishte Jusufi (a.s) ai që e shpëtoi Egjiptin dhe rrethinat e tij nga zia e urisë në kohën e thatësirës.

Vëllezërit e Jusufit (a.s) e kuptuan gabimin dhe kërkuan falje.

Njeriu kur përballet me vështirësi duhet të bëjë durim, ashtu siç bënë Jakubi (a.s) dhe Jusufi (a.s)

Shejtani përpiqet që të fusë përçarjen midis vëllezërve, miqve e shokëve. Prandaj ne duhet të bëjmë kujdes nga kurthet dhe dredhitë e shejtanit.

Njeriu duhet të krijojë raporte të mira me Allahun e Madhëruar në çdo situatë e rrethanë në të cilën ndodhet. Këtë gjë ne e vërejmë shumë qartë në të gjitha situatat dhe rrethanat me të cilat u përball Profeti i Allahut, Jusufi (a.s). Ai ishte i lidhur me Allahun kur vëllezërit e hodhën në pus, kur pjestarët e karvanit e shitën, kur qëndroi në shtëpinë e Azizit, kur u sprovua me sprovën e grave, kur e futën në burg, kur doli nga burgu, kur u bë ministër i financave të shtetit, kur u takua me vëllezërit dhe kur u bashkua me të gjithë familjen.

Ja se si lutet Kenza:

O Zot ma shto diturinë dhe më dhuro urtësi

O Zot me dijen dhe urtësinë Tënde më dhuro atë që është e hajrit për mua

O Zot, Ti je i Gjithëdijshmi i Urti na e bëj  të dashur besimin në zemrat tona.

O Zot me urtësinë Tënde na krijove që të të adhurojmë, na e mundëso të të adhurojmë ashtu siç e meriton të adhurohesh.

Për të qeshur:

Njëherë Nastradini hyri në një kopësht dhe u shtri nën hijen e një peme arre. Aty ku u shtri ishin gjethet e kungullit. Ai filloi të mendonte me vete duke thënë: Gjithë kjo pemë kaq e madhe dhe nxjerr kokrra të vogla (arre) kurse nga këto gjethe del një kungull kaq i madh.Përse mos të ishte kokrra e arrës e madhe sa një kungull dhe kungulli të ishte sa një arrë. Teksa po mendonte kështu, papritur në kokë i bie një kokër arre. Menjëherë Nastradini tha: I Lartmadhëruar qofsh o Allah që nga pema e arrës del një kokër arre dhe jo kungull.

Përgaditi: Elton Harxhi

]]>