Dënimi i havarixhëve i përshkruar në Sunetin Profetik
Janë transmetuar shumë hadithe nga Profeti (a.s) që flasin për qortimin dhe dënimin e havarixhëve. Ndër to është hadithi që përcillet nga Ebu Seid el-Hudriu (r.a), i cili thotë: “Ndërsa ishim me të Dërguarin e Allahut (a.s) dhe ai po ndante një pjesë pasurie, erdhi Dhul-Huvejsirah, një burrë nga fisi Benu Temim, dhe tha: “O i Dërguari i Allahut, mbaj drejtësi!” Ai (a.s) tha: “Mjerë për ty! Kush do të bëjë drejtësi nëse unë nuk bëj drejtësi? Ke dështuar dhe je humbur nëse unë nuk jam i drejtë.” Omeri tha: “O i Dërguari i Allahut, më lejo t’ia pres kokën.” Profeti (a.s) tha: “Lëre, sepse ai ka shokë të tillë saqë secili prej jush do ta nënvlerësojë namazin e vet krahasuar me namazin e tyre dhe agjërimin e vet krahasuar me agjërimin e tyre. Ata e lexojnë Kuranin, por ai nuk kalon përtej fytit. Dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu. Shikohet maja e shigjetës dhe nuk gjendet asgjë në të; pastaj shikohet pjesa ku lidhet me drurin dhe nuk gjendet asgjë; pastaj shikohet trupi i saj dhe nuk gjendet asgjë; pastaj puplat e saj dhe nuk gjendet asgjë. Ajo ka kaluar para se të ngjitet në të gjaku dhe ndyrësira. Shenja e tyre është një burrë me ngjyrë të zezë, njëri krah i të cilit është si gjoksi i një gruaje ose si një copë mishi që lëkundet. Ata do të dalin në kohën kur njerëzit do të jenë të përçarë.”
Ebu Seidi tha: “Dëshmoj se e kam dëgjuar këtë hadith nga i Dërguari i Allahut (a.s) dhe dëshmoj se Ali ibn Ebi Talibi i luftoi ata, ndërsa unë isha me të. Ai urdhëroi që të kërkohej ai burrë dhe, pasi u gjet, u soll para tij. E pashë me sytë e mi ashtu siç e kishte përshkruar Profeti (a.s).”
Po ashtu, Suvejd ibn Gafele transmeton se Aliu (a.s) ka thënë: “Kur ju transmetoj diçka nga i Dërguari i Allahut (a.s), më e dashur për mua është të bie nga qielli sesa të them për të diçka që nuk e ka thënë. Ndërsa kur ju flas për çështjet ndërmjet nesh, lufta është dredhi. Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (a.s) të thotë: “Në fund të kohës do të dalë një popull i ri në moshë dhe mendjelehtë në gjykim. Ata do të thonë fjalët më të mira që mund të thonë njerëzit, e do ta lexojnë Kuranin, por ai nuk do t’u kalojë përtej fytit. Ata do të dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu. Kur t’i takoni, vritini, sepse për vrasjen e tyre ka shpërblim tek Allahu në Ditën e Kiametit për atë që i vret.”
Jusejr ibn Amr tregon: E pyeta Sehl ibn Hunejfin: “A e ke dëgjuar Profetin (a.s) të përmendë havarixhët?” Ai tha: “Po.” Pastaj bëri me dorë nga lindja dhe tha: “Një popull që e lexon Kuranin me gjuhët e tyre, por ai nuk kalon përtej fytit. Ata dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu.”
Nga Ebu Seid el-Hudriu dhe Enes ibn Maliku transmetohet se i Dërguari i Allahut (a.s) ka thënë: “Do të ketë në umetin tim përçarje dhe ndasi. Do të shfaqet një popull që flet bukur, por vepron keq. Ata e lexojnë Kuranin, por ai nuk u kalon përtej fytit. Dalin nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu dhe nuk kthehen më në të, derisa shigjeta të kthehet në harkun e saj. Ata janë krijesat më të këqija. Lum ai që i vret dhe ai që vritet prej tyre! Ata thërrasin drejt Librit të Allahut, por nuk kanë asgjë prej tij. Ai që i lufton ata është më afër Allahut sesa ata.” Sahabët pyetën: “O i Dërguari i Allahut, cila është shenja e tyre?” Ai tha: “Rruajtja e kokës.”
Në një transmetim tjetër nga Enesi thuhet: “Shenja e tyre është rruajtja e kokës dhe heqja e plotë e flokëve. Kur t’i shihni, luftojini.”
Gjithashtu, Ebu Kethiri, shërbëtori i ensarëve, transmeton: “Isha me zotëriun tim, Ali ibn Ebi Talibin (a.s), kur u vranë njerëzit e Nehrevanit. Njerëzit sikur ndienin një lloj shqetësimi për vrasjen e tyre. Atëherë Aliu tha: “O njerëz! I Dërguari i Allahut (a.s) na ka treguar për një popull që del nga feja ashtu siç del shigjeta nga gjahu dhe nuk kthehet më në të derisa shigjeta të kthehet në harkun e saj. Shenja e tyre është se ndër ta gjendet një burrë me ngjyrë të zezë, me njërën dorë të cunguar; njëra dorë e tij është si gjoksi i një gruaje dhe ka një thithkë si thithka e gjirit të gruas, përreth së cilës ka shtatë qime të gjata. Kërkojeni atë, sepse mendoj se ai është mes tyre.'” Ata e kërkuan dhe e gjetën pranë bregut të lumit, poshtë trupave të të vrarëve. E nxorën dhe Aliu tha: “Allahu është më i Madhi! Allahu dhe i Dërguari i Tij kanë thënë të vërtetën.” Ai mbante në qafë një hark arab. Aliu e mori me dorën e tij dhe filloi të prekte me të dorën e cunguar të atij burri duke thënë: “Allahu dhe i Dërguari i Tij kanë thënë të vërtetën!” Njerëzit bënë tekbir kur e panë dhe u gëzuan, ndërsa shqetësimi që kishin ndier më parë u largua prej tyre.
Përfundim
Këto hadithe profetike tregojnë qartë paralajmërimin e fortë të Profetit (a.s) për shfaqjen e havarixhëve. Edhe pse ata shquheshin për adhurim të shumtë, lexim të Kuranit dhe shfaqje të jashtme të devotshmërisë, devijimi i tyre në kuptimin e fesë dhe dalja kundër bashkësisë së muslimanëve i bëri ata objekt të qortimit të ashpër në Sunet. Profeti (a.s) i përshkroi si njerëz që shqiptojnë fjalë të mira, por që nuk e përvetësojnë udhëzimin e vërtetë të Kuranit, duke e keqkuptuar dhe keqpërdorur atë.
Burimi: Islamstory.com
Përktheu: Elton Harxhi
By: ardhmëriaonline.com
