Me fillimin e sezonit të shirave çdo vit, në Ishullin e Krishtlindjes (që ndodhet në Oqeanin Paqësor), ushtri gaforresh të kuqe (Red Crabs), numri i të cilave arrin në miliona, pushtojnë rrugët dhe sheshet e ishullit, duke përpirë gjatë rrugës gjithçka që munden nga frutat dhe perimet.
Njerëzit i shmangin ato për shkak të kafshimit të fortë, i cili e shpon lëkurën; për më tepër, ato hyjnë edhe në shtëpitë dhe zyrat e tyre. Duhet ditur se rreth një milion gaforre humbin jetën gjatë këtij migrimi për shkak të makinave, trenave dhe mjeteve të tjera.
Kur rreth 120 milion gaforre mblidhen në brigjet e ishullit, ngjyra e kuqe mbulon rërën dhe shkëmbinjtë e bregdetit. Në errësirën e natës, tre net para shfaqjes së hënës së re, 60 milion femra vendosin vezët e tyre me ngjyrë të zezë (secila femër vendos rreth 100 mijë vezë) në ujë, ku mashkulli i fekondon vezët. Uji merr ngjyrë të zezë, sikur të ishte një njollë vaji e errët. Pas një kohe shumë të shkurtër, vezët çelin dhe prej tyre dalin gaforret e vogla, të cilat nuk largohen nga uji derisa të përfundojë rritja e tyre. Pa dyshim, miliona prej tyre bëhen ushqim dhe furnizim për krijesat e shumta të detit me numër të jashtëzakonshëm.
Këtu mund të soditësh madhështinë e Krijuesit, i Cili ka bërë që ora biologjike brenda këtyre gaforreve të jetë e fiksuar në një kohë të caktuar çdo vit, pa devijuar prej saj; dhe mund të shohësh grumbullimin e krijesave ashtu siç ndodh edhe me bijtë e Ademit. Pra, i Lartësuar qoftë Krijuesi që rregullon furnizimin e krijesave të Tij me anë të krijesave të Tij.
“Ai që i dha çdo gjëje krijimin e saj, pastaj e udhëzoi.”[1]
Autor: Sami Hamis Ez Zuman
Përktheu: Elton Harxhi
By: ardhmëriaonline.com
[1] – Sure Taha: 50.
